بذر آن را نيز مىتوان كاشت و تكثير نمود . ارتفاع درختچهء فلفل تا 10 متر ولى ضخامت ساقهء آن كم و در حدود 5 / 1 - 1 سانتىمتر مىباشد . به اين دليل ساقهء آن ياراى ايستايى ندارد و در ابتدا و قبل از اينكه به درختى انگل شود بايد با كمك قيم آن را نگهداشت . برداشت دانه معمولا از سال سوم شروع مىشود ولى محصول كافى دانه از سال هفتم به دست مىآيد .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى بررسىهاى دانشمندان شيمى نشان مىدهد كه فلفل داراى اسانس روغنى فرّار و آلكالوئيدهايى به نام چاويسين « 1 » ، پىپرين « 2 » و پىپريدين « 3 » مىباشد . و به علاوه در ميوهء آن مادهء پىپرتين « 4 » وجود دارد .
از تقطير شاخهها و ساقههاى فلفل سياه در حدود 4 / 2 - 1 درصد اسانس روغنى فرّار به دست مىآيد . اين اسانس منشأ عطر خاص فلفل است و طعم تند مخصوص فلفل سياه در اثر وجود مادهء رزينى چاويسين و سوزانندگى پس از مزه كردن آن در اثر وجود آلكالوئيد متبلورى به نام پىپرين مىباشد كه هر دو اجزاى رزين روغنى فلفل سياه مىباشند كه از طريق حلالها آنها را از فلفل سياه ساييدهشده به دست مىآورند .
اسانس فلفل و همچنين رزين روغنى فلفل هر دو در صنايع غذايى مصارف وسيعى دارد .
خواص - كاربرد
در سرتاسر خطهء از چين تا هند و ساير مناطق خاور دور فلفل در استعمال خارجى به عنوان محرك و قرمزكنندهء پوست به كار مىرود [ واناستىنيس كروزمان * ، گررو * و كوئىزمبينگ ] . ضماد آن براى معالجه و رفع تورم غده يا آدنىتيس ، و تحليل جوش ، كورك [ مىنات ] ، كوليك ، روماتيسم و سردرد به كار مىرود [ بركيل * ] .
در استعمال داخلى به عنوان مقوى معده و محرك اشتها [ چيو * ] ، مدر ، بادشكن ،
هامش
( 1 ) .Chavicin( 2 ) .Piperine( 3 ) .Piperidine( 4 ) .Piperetine