زعفران
به فارسى در كتب مختلف با نامهاى « بخوان » ، « زعفران » ، « كيسر » و « رفون » آمده است . در كتب طب سنتى با نام « زعفران » و يا لغت عربى آن « كروكو » نام برده مىشود .
به فرانسوى
Safran
و
Safran cultive
و
Safran officinal
و به انگليسى
Saffron
و
True saffron
و
Crocus
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء زنبق
Iridaceae
، نام علمى آن
Crocus sativus L .
مىباشد .
مشخصات
زعفران گياهى است چندساله و كوتاه ، ارتفاع آن در حدود يك وجب است .
برگهاى آن دراز و خطى مانند تره به رنگ سبز زيبا به طول در حدود 10 سانتىمتر كه مستقيما از يك پياز سفت كه غدهء زيرزمينى زعفران است ، خارج مىشوند . گلهاى زعفران ارغوانى به شكل قيف با لولهء دراز و باريك كه به شش قسمت منتهى مىشوند كه در حقيقت به جاى گل ، برگها به رنگ بنفش هستند و در داخل آن سه عدد پرچم ( آلت نر ) و خامه و كلاله و تخمدان ( آلات ماده ) زعفران قرار دارد .
خامه دراز گل يا ميله ( آلت مادهء گل ) منتهى به كلالهء سهشاخهاى مىشود ، اين كلاله زعفران معروف را تشكيل مىدهد كه به صورت اليافى به رنگ قرمز و نارنجى مىباشد . زعفران خيلى مرغوب فقط قسمت كلالهء گل يعنى قسمت انتهايى خامه است كه چيده مىشود ، ولى معمولا خود ميلهء خامه را هم اغلب با كلاله مىچينند و با