ساقهء زيرزمين آن تأييد شده است [ والنزوئلا ] .
در گزارش ديگرى آمده است كه در زردچوبه بهطور كلى مادهء رنگى كوركومين ، آلكالوئيد و اسانس يافت مىشود . در بيخ خشك آن در حدود 8 / 5 درصد اسانس است كه شامل يك كتون « 1 » و يك الكل مىباشد و در بيخ تازهء زردچوبه در حدود 24 / 0 درصد اسانس است كه در آن مادهء زينجىبرين « 2 » نيز وجود دارد .
اسانس بيخ زردچوبه داراى اثر كولرتيك « 3 » مىباشد يعنى ترشح صفرا را از طريق كبد افزايش مىدهد و اين اثر مديون وجود پى - توليل متيل كاربينول « 4 » است . مادهء رنگى زردچوبه مانند يك صفرابر اثر مىكند و موجب انقباض كيسهء صفرا مىشود .
گرد زردچوبه داراى خاصيت آنتىاكسيدان « 5 » است و اين اثر مديون اثر فنلى مادهء كوركوكين مىباشد
[ G . I . M . P ]
. در گزارش ديگرى آمده است كه اسانس زردچوبه شامل والريانيك اسيد « 6 » ، كاپروئيك اسيد « 7 » ، سابىنن « 8 » ، بورنئول ( از الكلها مىباشد و به نام كافور بورنئو معروف است ) ، تورمرول ، يك ستون « 9 » به نام كوركومون و در آخر يك مادهء زرد قابل تبلور و محلول در چربىها به نام كوركومين مىباشد .
خواص - كاربرد
زردچوبه طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و خشك است و از نظر خواص معتقدند كه گرفتگىها و انسداد كبد را باز مىكند و اگر 4 گرم آن با 4 گرم انيسون و سركه رقيق مخلوط و بياشامند براى استسقا و يرقان نافع است . جويدن آن در دهان براى تسكين درد دندان مفيد است ، بويژه اگر كمى تفت داده شود و گرم خاييده شود .
ذرات گرد آن براى خشك كردن زخمها و رفع درد ورم آنها مفيد است . زردچوبه مضر قلب است و براى رفع عوارض آن بايد از آب ليموترش و اترج استفاده نمود .
هامش
( 1 ) .Ketone - Cetone( 2 ) .Zingiberine( 3 ) .Choleretic( 4 ) .P - Tolylmetyl - Carbinol( 5 ) .Antioxidant( 6 ) .Valerianic acid( 7 ) .Caproic acid( 8 ) .Sabinene( 9 ) .Cetone - Ketone