2 . خردل سياه
در كتب طب سنتى و به عربى « خردل اسود » ، به فرانسوى
Moutarde noire
و
Seneve
و به انگليسى
Black mustard
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Cruciferae
، نام علمى آن
Brassica nigra ( L . ) Koch
و مترادف آن
Sinapis nigra
از طرف گياهشناسان نامگذارى شده است .
مشخصات
خردل سياه گياهى است يك ساله با ساقهاى پرشاخه و بلند ، ارتفاع آن تا 1 متر حتى تا 5 / 1 متر هم مىرسد و پوشيده از كرك زبر است . برگهاى آن متناوب ، برگهاى فوقانى بدون دمبرگ و برگهاى پايين ساقه با دمبرگ داراى بوى خاص كومارين ، گلهاى آن زرد . ميوهء آن به شكل خورجين نازك و كوتاه كه در داخل آن دانههاى خردل به رنگ قرمز تيره يا سياه قرار دارد .
دانههاى خردل سياه كوچكتر از دانههاى خردل سفيد است . خردل سياه براى تهيهء خمير خردل كه با غذاهاى گوشتى خورده مىشود ، به كار مىرود و مغز خردل سياه را كوبيده و خميرى درست مىكنند كه مخلوط با سركه و نمك و ساير گياهان ادويهاى معطر ، خردل معروف كه در بازار براى خوردن با غذا عرضه مىشود .
كاشت خردل سياه مانند خردل سفيد است و معمولا كاشته و پرورش داده مىشود . در بعضى از كشورها گياه خردل سفيد و سياه را براى استفاده از برگهاى جوان و ظريفش در گرمخانه مىكارند و پس از 12 - 10 روز كه برگهاى ظريف و نازك آن ظاهر شد ، براى خوردن با سالاد چيده مىشود و مصرف مىكنند .
گياه خردل سياه در اروپا ، آسيا ، هندوستان ، افريقاى شمالى ، سيبريه ، قفقاز و ايران انتشار دارد . در ايران در آذربايجان ، ديلمان و خسرو بهطور خودرو ديده مىشود .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در خردل سياه وجود گلوكوزيد سولفو ازوتهاى به نام سينيگرين « 1 » و اسانس روغنى فرّار گزارش شده است . در تخم آن يك نوع اتر به نام
هامش
( 1 ) .Sinigrin