است ، ولى هيچگونه لعاب ندارد . ريشهء درخت گلابى عمودى است و بهطور مخروطى و ضخيم در زمين فرومىرود .
تكثير گلابى عملا از طريق پيوند انجام مىگيرد . پيوند گلابى ممكن است روى پايهء مادرى كه از بذر آن به دست مىآيد ، انجام گيرد .
در خاكهاى عميق از نهال مادرى به عنوان پايه براى پيوند گلابى استفاده مىشود .
درختان گلابى كه از پيوند گلابى رقم مورد نظر روى پايهء مادرى گلابى حاصله از بذر به دست آمده باشند خيلى دير به ميوه مىنشينند و مثلا از حدود سال دوازدهم ميوه دادن را آغاز مىنمايند در صورتى كه گلابىهايى كه از پيوند گلابى مورد نظر روى پايهء به حاصل شده باشند از سال 5 - 4 شروع به ميوه دادن مىنمايند . در زمينها و خاكهاى خشك معمولا از سرخ وليك
( Aubepine )
به عنوان پايه براى پيوند گلابى استفاده مىشود .
نوع پيوند شكمى است كه معمولا در مردادماه روى نهالهاى جوان در ارتفاع 10 - 8 سانتىمتر از يقهء گياه انجام مىشود .
براى پيوند گلابى از پيوند شكافى و پيوند تاجى نيز استفاده مىشود ، بخصوص در مواردى كه قطر پايه از ضخامت انگشت تجاوز كرده باشد .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در برگهاى تازهء آن 9 / 2 - 8 / 0 درصد تانن مشخص شده است .
در برگهاى خشك آن 3 / 1 - 3 / 0 درصد اورسوليك اسيد يافت مىشود . در برگهاى جوان گلابى يك تركيب جديد فنوليك كه به كمپوند
U
معروف است وجود دارد كه آثار فيزيولوژيكى آن نشان مىدهد كه ممكن است مشابه با آربوتين باشد
[ S . G . I . M . P ]
.
در پوست ريشه و ساقهء درخت گلابى وجود گلوكوزيدى به نام فلوريدزين مشخص شده است .
در دانهء گلابى نيز كمى آميگدالين و در حدود 15 درصد روغن ثابت گزارش گرديده است .
تجزيهء شيميايى نشان مىدهد كه در هريك صد گرم گلابى خام پرورشى اهلى با پوست بهطور متوسط مواد زير وجود دارد :