گلابى
در كتب طب سنتى با نامهاى « كمثرا » و « انجاص » نام برده مىشود . انواع پرورشى و درشت آن به فارسى در مناطق ايران نامهاى محلى متنوعى دارند از جمله « شاهميوه » ، « حسينى » ، « عباسى » ، « شاهامرود » ، « امرود » و . . . كه ضمن شرح مشخصات گونههاى گلابى بومى ايران جداگانه گفته خواهد شد . به فرانسوى ميوهء آن را
Poire
و درخت آن را
Poirier
و به انگليسى ميوهء آن را
Pear
و درخت آن را
Pear tree
و
Common pear tree
مىنامند . درختى است از خانوادهء
Rosaceae
از جنس
Pyrus
، نام علمى آن بهطور كلى
Pirus communis L .
يا
Pyrus communis
مىباشد .
اين درخت در ايران انواع متنوعى دارد كه كاشته مىشود و گونههاى وحشى مختلفى در مناطق مختلف ايران در دامنههاى البرز و زاگروس مىرويد كه مشخصات و نام علمى و محل رويش هريك جداگانه و در آخر اين بخش شرح داده مىشود .
مشخصات
گلابى درختى است كه در مناطق سردسير كوهستانى لطيف و شاداب مىشود ولى در مناطق مختلف ايران از مرطوب و نيمهمرطوب تا استپى خشك و نيمهخشك كاشته مىشود .
ميوهء انواع پرورشى آن درشت ، مخروطىشكل ، گوشتدار شيرين يا شيرين و ترش و آبدار است و در داخل ميوه دانههاى آن قرار دارد كه شبيه دانههاى به و سيب