ديده شده است و در قسمتهاى جيرفت تا افغانستان و پاكستان نيز انتشار دارد .
تكثير زيتون با بذر و قلمه و يا حتى با كاشت يك قطعه چوب پوستدار آن انجام مىگيرد و براى به دست آوردن رقمهاى مورد نظر از طريق پيوند عمل مىكنند .
بهطور كلى در مورد وطن اصلى زيتون عقايد متفاوتى مطرح است . عدهاى معتقدند كه از ايتاليا برخاسته و از آنجا به سوريه و سواحل مديترانهء عربى و سرانجام ايران وارد شده است . عدهاى ديگر وطن و زادگاه اصلى زيتون را ايران مركزى و بلوچستان مىدانند . در مورد سن درختان زيتون تا به حال درختانى با سن بيش از هزار سال نيز ديده شده است . آنچه تاريخ در مورد سابقهء كشت و وجود زيتون در ايران مىگويد ، زيتون در ايران سابقهء طولانى دارد . ياقوت حموى در كتاب معجم البلدان كه در هشتصد سال قبل نوشته شده است ( حدود ششصد هجرى ) در مورد گرگان مىنويسد :
« جرجان شهر زيبايى است شامل بيابان بزرگى در مرز شهرهاى هموار و كوهستانى و خشكى و دريا ، در آن زيتون ، خرما ، گردو ، انار و نيشكر و مركبات بسيار مىرويد و ابريشم نيكو دارد » .
قسمت بيرونى چوب زيتون سفيد و درون چوب آن شكرى و زرد با رگههاى قهوهاى است و صيقلپذير و سخت و زيبا و در صنايع دستى و ظريفه كاربرد وسيعى دارد .
مشخصات
ميوهء زيتون سفت است كه قسمت خارجى آن گوشتى و به ضخامت متفاوت در ارقام مختلف و در مغز آن هستهء آن قرار دارد . هسته ، داراى يك قشر چوبى سخت و در داخل آن بادام هسته واقع شده است . وزن ميوه در ارقام مختلف متفاوت و از 5 - 1 گرم و شكل آن تخممرغى است . در قشر خارجى چوبى سخت هسته ، شيارهايى كموبيش گود وجود دارد و بهطور كلى در حدود 75 درصد از ميوهء زيتون را قسمت گوشتى اطراف هسته و 25 درصد را هسته تشكيل مىدهد . بادام زيتون كه از داخل هسته خارج شود در حدود 2 / 3 درصد كل وزن ميوه را تشكيل مىدهد .
زيتون معمولا در اوايل خرداد آغاز به گل دادن مىنمايد . ميوهء آن از اوايل تير ظاهر مىشود و شروع به رشد مىكند و تا اوايل آبان به رشد خود ادامه مىدهد ولى هسته در شهريورماه شكل و وزن نهايى خود را ظاهر مىسازد . ميوه از اوايل مهرماه