نيست و در رديف روغنهاى سوخت و روغنهاى مصارف صنعتى داخل مىگردد .
روغن زيتون در 330 درجه به جوش مىآيد و از 10 درجهء سانتىگراد به پايين رنگ آن كدر مىشود . در صفر درجه حالت خميرى پيدا مىكند و در 20 درجهء سانتىگراد زير صفر ، به كلى منجمد مىشود .
روغن زيتون در آب حل نمىشود و در الكل كمى حل مىشود و در اتر ، كلروفورم ، سولفور دو كربن ، اسيد استيك خوب حل مىشود .
قسمت اعظم روغن زيتون يعنى در حدود 70 درصد آن را اولئين ( خيلى مايع و روان ) مخلوط با پالميتين « 1 » كه كمتر روان است تشكيل مىدهد .
خواص - كاربرد
از ميوهء زيتون به صورت پرورده و خام استفاده مىشود ، ولى مصرف اصلى براى خوراك و از نظر خواص طبى ، ميوه و روغن زيتون مورد توجه است . به علاوه برگ زيتون و پوست درخت نيز موارد استعمال طبى دارد .
عصارهء آبى برگ زيتون فشار خون را پايين مىآورد . روغن زيتون گونهء
O . cuspidata
يا گونهاى كه در بلوچستان و ايرانشهر مىرويد خاصيت قرمزكننده دارد . برگها و پوست درخت تلخ و قابض است و به عنوان تببر و در موارد ضعف به كار مىرود . اگر 30 - 20 عدد برگ زيتون را در 300 گرم آب يك ربع ساعت بجوشانند كه جوشانده 200 گرم شود و آن را صاف كرده با كمى قند هر روز ، به مدت 15 - 10 روز مصرف نمايند براى كم كردن فشار خون و عوارض نقرس و روماتيسم مفيد است . پوست درخت زيتون اروپايى كه در رودبار و ساير مناطق ايران بهطور وسيعى مىرويد ، تلخ و قابض است و معروف است كه به جاى پوست درخت گنهگنه به عنوان تببر به كار مىرود . روغن گوشت ميوهء آن نرمكننده و مسهل است .
صمغ درخت نيز التيامدهندهء زخم است .
ميوهء كاملا رسيدهء زيتون طبق نظر حكماى طب سنتى از نظر طبيعت ، گرم و قابض و ميوهء نارس آن سرد و خيلى خشك و سياه آن گرم و خشك است . از نظر خواص معتقدند كه ميوهء آن در بدن خيلى سريع به سودا و صفرا تبديل مىشود . ميوهء تازه و ياقوتىرنگ آن معده را سست مىكند و قىآور است و بهترين نوع آن ميوهء سبز رسيدهء آن است كه در آبنمك پرورده شده باشد و با طعام خورده شود . خوردن
هامش
( 1 ) .Palmitin