بودن مقدار بتاكاروتن در خون رابطه داشت . به نظر مىرسيد هرچه مقدار كمترى بتاكاروتن در رگهاى بدن انسان جريان داشته باشد احتمال ابتلا به سرطان ريه بيشتر است .
در سال 1987 نتايج بررسىهاى جالبى كه دكتر
Marilyn Menkes
از دانشكدهء بهداشت عمومى دانشگاه جان هاپكينز ارائه داد و در مجلهء پزشكى نيوانگلند
New England Journal of medicine
منتشر شد نشان مىداد كه رابطهء قوى بين كاهش مقدار بتاكاروتن خون و بروز سرطان ريه در 9 سال بعد ، در انسان وجود دارد . يعنى با كاهش مقدار بتاكاروتن در خون زمينهء مساعدى براى ابتلاى به سرطان ريه در اشخاص پديد مىآيد .
دكتر
Marilyn Menkes
و همكارانش در اين تحقيقات در سال 1974 نمونههاى زيادى از خون عدّهاى را گرفته و از نظر مقدار بتاكاروتن تجزيه كردند . سپس در سال 1983 وضع اشخاص دهندگان خون را تكتك بررسى كرده و با تعجب مشاهده كردند كه 99 درصد آنها مبتلا به سرطان ريه هستند . در اين تحقيق ميزان بتاكاروتن آنها كه به سرطان ريه مبتلا شده بودند با خون عدّهاى از همان دهندگان خون كه سرطان ريه نداشتند مقايسه گرديد و ملاحظه شد كه پايين بودن مقدار بتاكاروتن در خون يكى از طرق پيشبينى احتمال ابتلاى به سرطان ريه است . و ضمنا مشاهده گرديد آنهايى كه مقدار بتاكاروتن در خون آنها از سايرين خيلى كمتر بوده 2 / 2 درصد بيشتر احتمال ابتلا به سرطان ريه را داشتهاند در مقايسه با آنهايى كه مقدار بتاكاروتن خون آنها بالاتر بوده است .
نتيجهء جالب ديگر اين بود كه پايين بودن مقدار بتاكاروتن در خون رابطهء تنگاتنگى با نوعى سرطان پوست در لايه خارجى ريه دارد كه در معتادان به سيگار خيلى شايع مىباشد نتيجهء ديگر اين بود افرادى كه داراى حد اقل مقدار بتاكاروتن در خون هستند چهار برابر بيشتر احتمال دارد كه در معرض اين بيمارى سرطان سيگاركشها قرار گيرند تا افرادى كه داراى حد اكثر مقدار بتاكاروتن در خون هستند و خوشبختانه مقدار بتاكاروتن در خون بستگى به مقدار بتاكاروتنى كه هر شخص در رژيم غذايى خود مىخورد دارد .
دكتر
Menkes
در شرح نتايج بررسىهاى خود اظهار عقيده مىكند كه اگر مقدار بتاكاروتن مصرف روزانه در رژيم غذايى اشخاص بالا رود يعنى مقدار كافى بتاكاروتن بخورند در هر سال شايد 20 - 15 هزار نفر كمتر در اثر سرطان ريه تلف شوند .