معمولا به نخودسبز معروف است داراى عامل ضد بارورى است و در سالهاى اخير تلاش و كوششهاى زيادى شده است تا اين مادهء شيميايى خاص از نخودفرنگى استخراج و به صورت داروى جلوگيرى از حامله شدن به بازار عرضه شود .
در تبت كه قوت غالب مردم جو و نخودفرنگى است طى 200 سال اخير رشد جمعيت بسيار كم بوده و تقريبا ثابت مانده است . اين پديدهء جالب در سال 1949 مورد توجه يك دانشمند هندى به نام دكتر سانيال « 1 » از مؤسسه باكتريولوژى كلكته قرار گرفته و با اين باور كه مصرف زياد نخودفرنگى در رژيم غذايى ، علت اصلى مقابله با رشد جمعيت در تبت مىباشد ، عمر خود را صرف تحقيقات علمى در اينباره نموده است . هدف تحقيقات او اين بود كه عامل شيميايى ضد باردارى موجود در نخودفرنگى را مشخص نموده و از آن براى ساختن داروى شيميايى ضد باردارى براى توقف رشد جمعيت در هند و در ساير نقاط جهان استفاده نمايد . دكتر سانيال تقريبا در اين راه موفق شد زيرا حكومت هندوستان طبق توصيه دكتر سانيال طى ساليان دراز تقدم را در برنامههاى تحقيقاتى براى تحقيقات مربوط به استخراج مادهء شيميايى ضد بارورى از نخودفرنگى قرار داد .
دليل توجه به اين خاصيت نخودفرنگى اين بود كه در سالهاى قبل يعنى در سال 1935 يك استاد دانشگاه هندى در تحقيقات خود در اينباره مشاهده كرده بود موشهايى آزمايشگاهى نر و ماده كه در رژيم غذايى آنها نخودفرنگى وارد كرده بودند هر دو جنس عقيم شدهاند .
در اين بررسى آزمايشهايى كه در حدود 20 درصد غذاى روزانه از موشها به نخودفرنگى اختصاص داده شده بود تعداد دفعات حاملگى و زايش تقليل پيدا كرده بود و در آزمايشهايى كه 30 درصد از خوراك روزانه آنها به نخودفرنگى اختصاص داده شده بود هيچ حاملگى و زايش رخ نداده بود . سرانجام دكتر سانيال موفق شد هويت مادهء شيميايى ضد بارورى نخودفرنگى را پيدا كند نام اين ماده ام - كسيلوهايدروكينون « 2 » بود .
او اين ماده را ساخت و غليظشدهء آن را در كپسولهايى عرضه نمود و به زنها داد .
نرخ حاملگى زنهايى كه اين كپسول را خورده بودند 60 - 50 درصد كاهش يافت . در مواردى كه مردها از اين كپسولها خوردند شمارش اسپرم آنها به نصف رسيد و به هر حال مسلم شد كه تركيب شيميايى ضد بارورى موجود در نخودفرنگى در
هامش
( 1 ) .Dr . S . N . Sanyal( 2 ) .M . Xylohydroquinone