تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — صفحة 86

مساهمون:

ص٨٦
بازارها ، دهات و دكه‌ها قرار دارد بنويسم و در بعضى موارد كه مجبور به ذكر نام داروئى شوم كه براى معالجه بعضى بيمارىها به‌وسيله پزشكان در كتب خويش مفصلا از آن‌ها نام برده‌اند در اينجا به صورت ساده معرفى نمايم تا امكان استفاده و كاربرد آنها براى بيشتر مردم در بيشتر موارد فراهم شود . بنا بر تقاضاى شخص مذكور اين مقاله را تدوين كرده . . . » . « 1 » به هر جهت ، تأليفات رازى در علم پزشكى وسيع‌تر و مهم‌تر از آن است كه بتوان در اين مختصر بيش‌ازاين نوشت . شهرت رازى در علم طب و كتاب‌هاى فراوانى كه تأليف نموده باعث شد كه آيندگان كمتر به كتاب‌هاى پزشكى شيعيان ديگرى كه در قرن سوم و چهارم به نگارش درآمده توجه كنند ، درحالىكه برخى از اين مؤلفين خود از علماى بزرگ و فقيهان بنام جهان تشيّع مىباشند . بزرگانى همچون « ابو الحسن على بن حسين بن موسى بن بابويه قمى ، بزرگ اهل قم و پدر شيخ صدوق ( و متوفى 329 ه . ق ) و مؤلف : « كتاب الطب » ، عبد إله بن جعفر بن حسين بن مالك بن جامع حميرى ( مؤلف : « قرب الاسناد » ) و بزرگ قمىها و مؤلف : « كتاب الطب » ، شيخ صدوق ، محمد بن على بن بابويه ( متوفى 381 ) و مؤلف « نوادر الطب » . همچنين ، كتاب‌هاى ديگرى كه توسط دانشمندان و طبيبان شيعه در اين عصر به نگارش درآمده بيانگر نقش اصلى آنان در پيشبرد علوم ، از جمله علم طب ، در تمدن اسلامى و بىنياز نمودن مسلمانان از غير مسلمانان مىباشد . برخى ديگر از اين
هامش
( 1 ) - من لا يحضره الطبيب ، ص 33 .