شراب منع كرده است به او پرخاش نموده و دستور داد كه شخصا براى جورجيس شراب تهيه نمايد . جرجى زيدان سپس ادامه مىدهد : « منصور نه فقط با جورجيس اين قسم مهربان بود بلكه با همهء پزشكان خويش محبت و خصوصيت داشت و موقعى كه درصدد بيعت گرفتن براى پسرش مهدى برآمد با پزشك يهودى خود - فرات بين شحناتا « 1 » - در آن خصوص مشورت كرد ؛ فرات آنچه به نظرش مىرسيد آزادانه براى منصور بيان كرد . مأمون نيز به قدرى با جبرئيل بن بختيشوع محبت داشت كه موقع اداى فريضهء حج در مكه جبرئيل را بسيار دعا كرد . . . از آن جمله معتصم « سلموية بن بنان نصرانى را به طبابت شخصى خود برگزيد و هرگاه كه او در حضور خليفه بود و نامه براى توقيع مىرسيد خليفه نامه را پيش سلمويه مىانداخت تا به جاى او توقيع كند . ابراهيم بن بنان برادر سلمويه خزانهدار كل ممالك اسلامى بود و مهر او با مهر خود معتصم از حيث ارزش برابر مىنمود . . . معتصم در روز مرگ وى از شدت اندوه غذا نخورد و خود به خانهء سلمويه رفته در تشييع جنازهء او حضور يافت و مسيحيان با شمع و بخور و ساير مراسم مسيحيت جنازه را حركت دادند . خليفه در تمام اين جريان ناظر بود و به اين جريان ( مهربانى و همراهى با مسيحيان ) مباهات مىكرد . . . متوكل و مهتدى و ديگران نيز در مهربانى و گرامى داشتن پزشكان ( غير مسلمان ) و نيكوئى به آنان مانند هارون و مأمون و منصور بودند و آنان را روى تخت كنار خود مىنشاندند و چهبسا كه پزشكان نشسته و اميران و وزيران ايستاده بودند . ثابت بن قره طبيب معتضد باللّه از همان اطبائى بود كه در حضور خليفه
هامش
( 1 ) - « فرات بن شحناتا » كه در كتاب جرجى زيدان اشتباها « فرات بن شحاتا » نوشته شده ، از شاگردان « تياذوق » طبيب حجاج بن يوسف بوده است ( كتاب الفهرست ، پاورقى صفحه 537 ) .