18 - « طب در دورهء صفويه » در صفحات 64 - 66 دربارهء كتاب رديف 83 :
« التحفة السليمانيه » نيز مىنويسد : نويسنده اين كتاب « حكيم محمد هاشم بن محمد طاهر تهرانى » : « نويسندهء دو رساله درباره بيخ چينى است كه يكى درباره خود چوب چينى و ديگرى درباره مواد وابسته به آن مىباشد . رساله اول كه چندان مفصل نمىباشد « عين الحيات » نام دارد و شامل يك مقدمه و سه باب است . نيمهء اول كتاب به توضيح خواص و موارد استفاده چوب چينى اختصاص داده شده است و كاملا شبيه به كتب و رسالات ديگرى است كه در اين زمينه نوشته شدهاند . باب سوم « عشبه مغربيه » نام دارد و واجد اهميت بسيار زياد است ، زيرا او يكى از نوادر نويسندگانى است كه بين بيخ چينى شرقى و غربى تميز گذارده است . پاياننامهء رساله هم دربارهء زرنباد و پادزهر مهره است .
زرنباد ريشهء گياهى به نام كژور ( عروق الكافور ) است و چنين تصور مىشد كه خواصى مشابه بيخ چينى دارد . از آنجا كه اين رساله به نام شاه سليمان صفوى شده است پس تاريخ تأليف آن بايد بين 1077 تا 1106 باشد . رسالهء دوم او : « تحفهء سليمانى » ( رديف 83 ) نام دارد و متشابها به نام شاه سليمان شده است . در اين كتاب فقط زرنباد ، پادزهر مهره و موميائى مورد بحث قرار گرفته است ، و نويسنده در مقدمه آن اظهار مىدارد كه تأليف اين كتاب به دستور مستقيم شخص شاه صورت گرفته و او مجبور شده است براى تكميل آن سفرى به قندهار بنمايد » .
توضيح :
نام رساله اول فوقالذكر ( عين الحيات ) در الذريعه بدان صورت كه اينجا
بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: حسن منتصب مجابى
ص٢٨١