تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن و طب ( فارسى ) — صفحة 410

مساهمون:

ص٤١٠
يعنى : « خدا شما را نخست از خاك بيافريد و سپس از نطفه خلق كرد ، پس از آن شما را جفت قرار داد و آنچه زنان بار گيرند و بزايند جز به علم و اراده‌ى او نخواهد بود و همچنين مشيت خداوند است كه لقاح انجام نگيرد . » ، چنان‌كه در قرآن مىفرمايد :
يَخْلُقُ ما يَشاءُ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ * أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ
« 1 » يعنى : « [ خداوند ] مىآفريند آنچه مىخواهد ، به هركه خواهد دختر مىبخشد و به هركس خواهد پسر مىدهد ، يا به آنان هم پسر و هم دختر مىدهد و هركه را خواهد نازا مىكند ، او دانا و تواناست . »

تعيين ( قدر جبرى ) نوزاد

به ترتيبى كه گفته شد ، جنس نوزاد آتى كه مهم‌ترين بخش از قدر جبرى نوزاد است ، خالق براى مخلوق خود تعيين مىكند ، واقعه‌ى مهم ديگرى كه هنگام تشكيل نطفه اتفاق مىافتد ، تعيين ساير قسمت‌هاى « قدر جبرى و ارثى » نوزادى است كه از اين لقاح متولد خواهد شد . يعنى تعيين شكل و رنگ و ظواهر جسمى و مشخصات خلقى و همچنين وضع اعضاى بدن نوزاد آتى از لحاظ صحت و مقاومت و طرز كار آنها است . چنان‌كه گفتيم ، در داخل سلول‌هاى انسان 46 كروموزم وجود دارند كه هريك حامل ميليون‌ها « ژن » هستند و هر « ژن » تعيين‌كننده‌ى يكى از مشخصات ظاهرى و جسمى و روانى انسان است . و نيز قبل از لقاح ، در جريان تقسيمات ميوزى كه سلول هاى جنسى نر و ماده تشكيل مىشوند ، از هر سلول اوليه ، چهار سلول جنسى پديد مىآيد كه هريك از اين سلول‌هاى جنسى ( گامت‌ها » ، داراى 23 كروموزم يعنى نصف تعداد كروموزم‌هاى سلول اوليه هستند و در نتيجه برخى ، نيمى از بار ژنتيكى ( ارثى ) سلول اوليه را همراه دارند و برخى ديگر نيمى ديگر از بار ژنتيكى نصيبشان شده است . لذا سلول‌هاى حاصله ( گامت‌ها ) از لحاظ بار ژنتيكى ( ارثى ) كه همراه دارند با يكديگر تفاوت دارند . مرد در هر نزديكى 200 تا 300 ميليون از اين اسپرماتوزئيدهايى كه بار نامشابه ژنتيكى ( ارثى ) دارند رها مىسازد تا به سوى تخمك زن بروند و در نهايت فقط يكى از آنها موفق به دخول در تخمك شود و آن قسمت از بار ژنتيكى پدر و نياكان پدرى را كه همراه دارد به نوزاد آتى منتقل كند . در تخمك زن هم همين اتفاق مىافتد و فقط نيمى از كرموموزم‌ها و بخشى از ژن‌هايى كه بايد نوزاد از مادر و نياكان مادرى به ارث ببرد در تخمك بالغ شده و آماده لقاح باقى مانده و به نوزاد آتى منتقل مىشود . اگر قبل از لقاح يكى ديگر از اين ميليون‌ها اسپرماتوزئيد توانسته بود زودتر خود را داخل تخمك زن كند و يا يكى ديگر از تخمك‌هاى زن از تخمدان خارج شده و آماده لقاح شده بود ، نطفه‌اى با مشخصات و « قدر » ديگرى تشكيل مىشد و از آن نطفه‌ى نوزاد ديگرى به دنيا مىآمد كه هم از لحاظ جنسى ( پسر يا دختر بودن ) و هم از لحاظ مشخصات جسمى و روانى كه از پدر و مادر و نياكان آنان به ارث مىبرد ، كاملا متفاوت بود . علوم جديد هرگز نتوانسته تعيين كند كه انتخاب يك در چند ميليون طبق چه قاعده و قانونى صورت مىگيرد ؟ لذا ، آن را به شانس و احتمال آمارى مرتبط مىكند . ولى از ديدگاه دينى اين همان « تعيين قدر جبرى » نوزاد است كه طبق « مشيت الهى » هنگام خلق نطفه انجام مىگيرد .
هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
« 2 » . به‌هرحال ، كروموزم‌ها بدين‌طريق ، با ميليون‌ها
هامش
( 1 ) . شورى / 49 و 50 . ( 2 ) . آل عمران / 6 .
قرآن و طب ( فارسى ) — صفحة 410 | محسن عباس نژاد