توليد ناراحتى در بدن نمىكند .
2 - آهك : آهك به استخوانهاى بدن ما غذا مىدهد ، و براى بيماريهايى مانند سل ، انواع دمل و كورك ، سرطان ، ورم غدهها و عفونت غدهها لازم است و رژيمى كه سرشار از ميوه باشد آهك ( اكسيد كلسيم ) مورد احتياج بدن ما را فراهم مىسازد .
3 - فسفر : فسفر ، مادهاى است كه براى مغز و انرژى عضلات فوق العاده لازم و ضد بيماريهاى عصبى مىباشد . پروفسور « بوشار » مىگويد :
بدون فسفر هيچ سلولى نمىتواند رشد كرده و افزايش يابد
4 - منيزيم : منيزيم در ميوهها زياد است و وجود آن معده و رودهها را به فعاليت مىاندازد و عمل هضم را آسان و بهتر مىسازد ، كار سلسله اعصاب را مرتب مىكند و از سرطان جلوگيرى مىنمايد .
5 - پتاسيم : پتاسيم براى قلب مقوّى است و ادرار را زياد مىكند ، عمل امعاء را تقويت كرده مزاج را قليايى مىسازد ، چينيها و ژاپنىها زياد برنج مىخورند و چنان كه مىدانيد برنج داراى املاح پتاسيك مىباشد به همين جهت است كه آنها كمتر به نقرس و رماتيسم مبتلا مىگردند .
6 - سديم : سديم ، كار امعاء را منظم مىسازد .
7 - گوگرد : گوگرد ، خون را ضد عفونى و تصفيه مىكند براى عفونتهاى داخلى و بيماريهاى پوستى و برونشيت مفيد است .
8 - سيليس : سيليس ، استخوانها و رگها را محكم مىكند و جريان خون را به فعاليت وا مىدارد و راشيتيسم و تصلب شرائين را معالجه مىكند .
9 - يد : براى كار غدّهها و ترشحات داخلى مخصوصا ترشح غدهى تروئيد لازم است ، يد ، ضد اسكوربوت بوده و ادرارآور است ، بيماريهاى لنفاتيسم راشى تيسم ، سفليس ، نقرس و رماتيسم را معالجه مىكند .
10 - ارسنيك : ارسنيك ، نيرو و قوت مىبخشد ، از سل جلوگيرى مىكند هنگامى كه تب بر بدن وارد مىشود ، مقدار زيادى آهن و املاح معدنى بدن ما تلف مىگردد .
به همين علت است اشخاصى كه حصبه يا مخملك مىگيرند بايد زياد ميوه بخورند .
11 - قند : قندى كه در ميوهجات موجود است غير از قند معمولى است و به مراتب از آن بهتر است ، قند ميوهها براى نيرو بخشيدن به عضلات ما بسيار لازم است . قند ميوهها مخلوطى است از « گلوكز » و « لولوز » كه مستقيما هضم و جذب بدن مىشود و هيچ گونه وجه اشتراكى با قند معمولى ندارد .
قند ميوهها براى اشخاص پرهيزدار اجازه داده شده تا آن را مصرف كنند زيرا مصرف چنين قندى براى آنها مفيد است . « 1 »
آيه : 145 قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
موضوعات : بهداشت - بهداشت تغذيه - خون منبع : آموزههاى تندرستى در قرآن صفحات : 67 تا 68
منع خوردن خون
قرآن ، خوردن خون را منع و تحريم كرده است .
شايد شأن نزولش اين باشد كه در زمان جاهليت ،
هامش
( 1 ) . سبزيها و ميوههاى شفابخش ، ص 119 .