اوزان و مقياسها در اسلام : ص 54 به بعد ) .
* * * گاورس ، گياهى است از تيرهى گندميان و از دستهء غلّات كه دانههاى شبيه ارزن دارد و با ارزن از يك نوع است و در حقيقت ، گونهاى ارزن است كه دانههايش درشتتر است و پوستش نيز از پوست ارزن ، زبرتر است . دانههاى اين گياه را بيشتر به كبوتران دهند ( فرهنگ معين ) . همچنين ، ر . ك : ج 2 ، ص 501 ، پاورقى 1 .
* * * علامه مجلسى مىگويد : گويا مقصود از حركت جنبندگان ، همان احساس و تخيلى است كه به شخص دست مىدهد و وى مىپندارد كه مورچه يا حشرهاى ديگر بر روى بدن وى راه مىرود . پزشكان ، اين حالت را « تنمل ( مورمور شدن ) » خواندهاند .
* * * سويق : به آن در فارسى قديم ، « پست » گفته مىشد . امروزه به آن « قاووت » يا « پوره » مىگويند . گفتنى است كه لغتنامهء دهخدا لفظ « قاووت » را تركى مىداند كه غالبا به معناى آرد حبوبات بريان شده است ؛ ليكن اين واژه ، گاه در مورد غير حبوبات ( مانند برخى ميوهها يا ترهبار ) نيز كاربرد دارد .
علّامه مجلسى مىگويد : از [ گفتهء ] كلينى چنين برمىآيد كه « سويق » ، در صورتى كه در روايات ، همراه با قيدى [ مانند جو ] نباشد ، به معناى « سويق گندم » است ؛ چراكه مىگويد : « باب انواع سويقها و برترى سويق گندم » و سپس در ذيل اين عنوان ، حديثهايى را مىآورد كه در آنها واژهء « سويق » ، بدون صفت يا مضافّ اليه ، آمده است .
شهيد در الدروس گفته است : « دربارهى سويق و سود آن ، روايتهاى
تغذيه و خوراكى ها در فرهنگ طب الصادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 168
مساهمون: محمد دريايى
ص١٦٨