دانگ يا دانق ، واحد اندازهگيرى وزن ، پول و حجم بوده و غالبا وقتى به عنوان واحد وزن به كار مىرود ، معادل نصف مثقال است . ( ر . ك : اوزان و مقياسها در اسلام ، هينس : ص 16 و 17 ) اين مقدار را معادل هشت دانه جو نيز دانستهاند . ( ر . ك : الاوزان و المقادير ، ابراهيم سليمان : ص 22 - 26 ) .
قطعهچى نيز اين مقدار را با واحدهاى معيار امروزين سنجيده و آن را معادل 496 / 0 گرم دانسته است ( ر . ك : معجم لغة الفقهاء : ص 449 ) .
* * * علّامهء مجلسى مىگويد : احتمالا تسبيح گفتن انار در درون بدن ، كنايهاى از سودمندى فراوان آن است و از اين جهت كه بر قدرت حكمت آفريدگار دلالت دارد ، گويى هماره در حال تسبيح گفتن خداوند است .
* * * حزا ، گياهى است شبيه كرفس ، ولى با برگهايى پهنتر ، در فارسى آن را « دينارويه » مىگويند . بويى تلخ دارد و داراى دو نوع صحرايى و باغى است .
نوع صحرايى را به شيرازى « برگ كازرونى » و نوع باغى را « آهو دوستك » مىنامند ( لغتنامه دهخدا : ج 6 ، ص 8905 ) .
* * * مراد از فقّاع در حديث ، نوع حلال آبجوست - كه امروزه به نام « ماءالشعير » شناخته مىشود - نه آبجو كه نوشيدن آن حرام است ، مگر گفته شود نوشيدن آن در حمّام ، علاوه بر حرمت و ايجاد مستى ، معده را بيش از پيش از بين مىبرد .
* * * اوقيه ، واحد وزن با مقادير متفاوت در زمانها و مكانهاى مختلف بوده و در اصل آن را برابر يك دوازدهم رطل دانستهاند . اوقيهء شرعى در قرون نخستين اسلامى در مكّه معادل چهل درهم برابر 124 گرم بوده است ( ر . ك :
تغذيه و خوراكى ها در فرهنگ طب الصادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: محمد دريايى
ص١٦٧