خانواده در اينجا ساليان دراز بخدمات پزشكى مشغول و معروف بودند . جد امجد اين خانواده فتح اللّه شيرازى در ميهن خود در محضر مير غياث الدين شيرازى تحصيل علم طب كرده بود « 1 » .
عادل شاه بيجاپورى چون شهره فضل و كمال فتح اللّه شيرازى را شنيد ، ويرا به دكن دعوت نمود . بعد بدعوت اكبر در 991 ه بفتحپور سيكرى رفت « 2 » . در آنجا ابو الفتح گيلانى و خانخانان نسبت بوى رعايت كمال تكريم را كردند . ديرى نگذشت كه قرب سلطانى حاصل كرد و بخطاب عضد الدوله شرف اختصاص يافت « 3 » .
صاحب مآثر الامراء در باب فضل و كمال او مىنويسد :
« در ايران و هند بل در ربع مسكون قرين خود نداشت « 4 » . » و بقول ابو الفضل : « اگر كهن نامهاى دانش مفقود شوند او اساس نو بر نهد و بر آن رفتها آرزو نبرد » « 5 » .
و بالاخره در كاشمير در 997 ه فوت كرد . تاريخ وفاتش « فرشته بود » است « 6 » .
چون اكبر خبر رحلتش شنيد اشكبار شد ، در اين موقع ملك الشعراء فيضى مرثيه ها گفت . چند بيت يكى از آنها ازاينقرار است :
گرامى امهاتى فضل را فرزند روحانى * ابو الآباى معنى شاه فتح اللّه شيرازى
گهى با محفل مشائيان كردى زمين گردى * گهى با موكب اشراقيان كردى فلك تازى
هامش
( 1 ) - مآثر الامراء ، مجلد اول ، ص 100 .
( 2 ) - طبقات اكبرى ، ص 354 .
( 3 ) - ايضا ، ص 389 .
( 4 ) - مآثر الامراء ، ص 103 .
( 5 ) - آئين اكبرى ، ص 100 .
( 6 ) - منتخب التواريخ ، مجلد سوم ، ص 155 .