رسيد و بعد از تحصيل علم طب بهند اسلامى مسافرت كرد و به حوزهء طبى ابو الفتح گيلانى وابسته شد و سپس به دربار خانخانان پيوست « 1 » .
مؤلف مآثر الامراء بعلاوه اين پزشكان يكى از پزشكان بزرگ ديگر گيلان را هم نامبرده است . اين پزشك برجسته حكيم فغفور لاهيجانيست كه پزشكى را از دائى خود حكيم تاج الدين حسن فراگرفت و بعد از آن در 1012 ه بهند اسلامى آمده به حوزهء پزشكان بارگاه خانخانان داخل شد « 2 » . و در اواخر در دربار شهزاده پرويز پسر جهانگير بسر مىبرد « 3 » ، و در 1028 ه جهان فانى را بدرود گفت « 4 » .
صاحب مآثر الامراء ويرا بلقب « خسرو دار الملك معانى حكيم فغفور لاهيجانى » ياد مىكند « 5 » .
مؤلف شاهجهاننامه محمد صالح كنبوه پزشك ديگر گيلان عبد اللّه گيلانى را معرفى مىكند كه در ايام شاهزادگى شاهجهان به او پيوست « 6 » .
حكيم الملك نظام الدين گيلانى هم يكى از شخصيتهاى برجسته پزشكى بوده .
او در 993 ه در گيلان متولد گرديد . در آغاز به اصفهان رفت و در محضر اساتيد بزرگ و اكابر دانش و هنر مثل مير باقر داماد و مجتهد العصر شيخ بهاء الدين محمد كسب فضل و دانش كرد . در 1040 ه بدربار شاهان مغول رسيد ، سپس به دربار مهابت خان خانخانان پيوست . در فهرست پزشكان اكبرى در « آئين اكبرى » آنچه بشمارهء 2 حكيم الملك مندرج است منظور همين پزشك است « 7 » . آقاى عبد الوهاب ظهورى كه در دانشكده نظاميه حيدرآباد سمت استادى را دارد يكى از تأليفات
هامش
( 1 ) - مآثر رحيمى ، مجلد سوم ، ص 51 .
( 2 ) - ايضا ، ص 902 .
( 3 ) - بزم تيموريه ، ص 393 .
( 4 ) - مآثر الكرام ، دفتر دوم ، ص 38 .
( 5 ) - مآثر رحيمى ، مجلد سوم ، ص 902 .
( 6 ) - شاهجهاننامه ، ص 161 .
( 7 ) - آئين اكبرى ، ص 234 .