( پاكستان ) كتابت شده ، تعداد اوراق 104 . يوسفى رياض الادويه را بنام همايون معنون نموده مىگويد :
به نهصد و چل و شش گشت اين رساله تمام * بيمن معدلت شاه عاطفت آئين
شهنشهى كه خرد مىنويسد القابش * سپهر لطف و عطا آفتاب دولت و دين
در كشور پاكستان معروفترين كتب يوسفى رباعيات يوسفى است كه بشرح حكيم محمد عبد العليم و دپتى
( Deputy )
نصر اللّه خورجوى در ماه مارس 1913 ميلادى در چاپخانهء نولكشور لكهنؤ چاپ گرديد » . بدايع الانشاء را يوسفى براى پسر خود رفيع الدين حسن نوشته . نسخهء خطى اين كتاب هم در كتابخانهء دانشگاه پنجاب وجود دارد . پدرش محمد بن يوسف الهروى كه پزشك و دانشمند از هرات بود ، كتابى در علم لغت « بحر الجواهر » بامر امير بيگ وزير نوشت . اين كتاب در پاكستان و هند خيلى معروف و در 1872 ميلادى در چاپخانهء علوى لكهنؤ چاپ گرديده است « 1 » .
عهد جلال الدين محمد اكبر از جهت قيموميت و سرپرستى پزشكان شهرت بسيار دارد ، چه دانشپرورى و قدردانى وى دربارهء پزشكان و دانشمندان زياد بود و داستانهاى بخشش و سخاوت وى اينان را از ايران و توران در دهلى گرد مىآورده .
ابو الفضل در آئين اكبرى بيست و نه پزشك مسلمان و هندوى دربار اكبر را نامبرده كه از خزانهء شاهى حقوق مىگرفتند « 1 » مثل حكيم مصرى و حكيم الملك و ملا مير طبيب هروى و حكيم على گيلانى و حكيم ابو الفتح گيلانى و حكيم زنبيل بيگ و حكيم محمد حسن گيلانى و حكيم ارسطو و حكيم فتح اللّه و حكيم مسيح الملك و حكيم
هامش
( 1 ) - آئين اكبرى مجلد اول ص 234 .