مدرسهها
چنان كه از اوراق تاريخ روشنست در نقاط مختلفه كشور ايران مانند غزنه و هرات و سمرقند و بخارا و اصفهان و تبريز و همدان و شيراز و غيره براى تدريس علوم دينيه و فلسفه و منطق و هيئت و طب و حكمت مدرسههاى بسيار برپا گرديده كه در آنها در هر زمان اساتيد جليل القدر تدريس دانش و فن مىكرده و تشنگان علم از دورترين نقاط به خدمت ايشان رسيده كسب فيض مىكردهاند .
مدرسهء عضديه و مدرسهء منصوريه شيراز كه بامر مير غياث الدين منصور تأسيس گرديد بالاخص شهرهء آفاق بود « 1 » و در آن دانشجويان هنر و دانش از نقاط دور و دراز براى تحصيل مىآمدند .
در ايران در قرن پنجم و ششم هجرى جابجا بتعداد كثير مدرسهها بنا گرديدند در تبريز مدرسهء رشيد الدين فضل اللّه شهرت بسيار داشت « 2 » .
در عهد ايلخان و سلطان محمد اولجايتو ( خدابنده ) در احداث مدرسهها توجه خصوصى مبذول نموده سلطان محمد خان براى مخارج اين مدرسهها ملك خود كه درآمد ساليانهاش ده هزار دينار بود وقف كرده بود « 3 » يك سفرى مدرسهاى بنا كرد كه نامش « مدرسه سيار سلطانى » بود سلطان هركجا كه با لشكر خود مىرفت اين مدرسه با اساتيد يگانهء روزگار و طلبه همراهش مىرفت « 4 » و سلسلهء درس و تدريس جريان مىداشت .
هامش
( 1 ) - مآثر الكرام مجلد دوم ص 286 .
( 2 ) -( Arabian Medicine )از پرفسور ادوارد . جى براون از ص . 103 تا 109 .
( 3 ) - نفائيس الفنون - مجلد دوم - ص 257 - باشارهء مجله معارف اسلامى تهران شمارهء چهارم ص 18 .
( 4 ) - تاريخ و صاف - ص 540 و 545 - باشارهء مجلهء معارف اسلامى تهران شماره چهارم ص 18 .