تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 482

مساهمون:

ص٤٨٢
رابطه بين كودك و صاحبان نطفه رابطه‌اى قانونى و از نسب صحيح و رابطه طفل با صاحب رحم از نوع خويشاوندى نسبى نمىتواند باشد . ولى تقويت اسپرم شوهر با استفاده از اسپرم مرد ديگر ( شناخته شده باشد يا نباشد ) و تلقيح اين اسپرم تقويت‌شده به رحم زن حرام است . در ممنوعيت لقاح مصنوعى بين دو بيگانه كه به صورت غير طبيعى بين نطفه مرد و زن بيگانه در شرايطى خارج از مصداق زنا صورت مىگيرد ، ( در انواع مختلف آن ) فقها و محققين وحدت نظر دارند . بر اين ممنوعيت دلايل فراوانى وجود دارد كه مهم‌ترين اين دلائل عبارتند از : شرع انور درباره حفظ فروج سفارش بسيار نموده و آن را بر هيچ شخصى و تحت هيچ شرايطى بدون اذن و انجام نكاح مجاز نمىداند . در همين رابطه آيات متعددى وجود دارد كه صراحتا يا توليحا بر وجوب تحفظ زنان و مردان دلالت دارد ، از جمله در آيه 30 سوره مباركه نور و آيات 5 و 6 سوره مومنون بر ضرورت وجود تحفظ بين زن و مرد تاكيد شده است . روايات فراوانى نيز مويد اين ممنوعيت است . از جمله على بن سالم از امام صادق ( ع ) روايت مىكند كه فرموده‌اند " بدترين مردم در قيامت كسانى هستند كه نطفه خود را در رحم زنى كه بر او حرام است قرار دهد . گو اينكه ظاهر روايت را جمع به مورديست كه نطفه از طريق مقاربت وارد رحم بيگانه گردد ، اما عبارت مطلق است و عدم شمول آن به مورد لقاح مصنوعى احتياج به دليل دارد . روايت ديگر منقول از پيامبر اكرم ( ص ) با اين مضمون كه اعمال نكوهيده افراد بشر هيچ كدام نزد خداوند زشت‌تر ( يا بزرگ‌تر ) از كشتن يك پيامبر يا خراب كردن خانه كعبه و قبله مسلمين و يا قرار دادن نطفه در رحم زنى به صورت حرام نيست . در تاييد اين ممنوعيت روايات متعددى داريم كه معصومين بىمبالاتى در امر فروج را موجب اختلاط نسل كه شديدا مورد غضب شارع مقدس است مىدانند و از هر اقدامى كه آن را موجب شود منع كرده‌اند . روايتى از امام حسن مجتبى ( ع ) نقل‌شده كه به صحيحه ابن مسلم معروف است و به موجب آن نسب فرزند ناشى از مساحقه زن شوهردار با دخترى بيگانه را به شوهر و زن بيگانه ملحق دانسته‌اند . متن روايت چنين است : از امام صادق ( ع ) و پدر