سالى مغذى و مقوى مىباشد . در حديثى از امام رضا عليه السّلام آمده است : انجير بوى دهان را مىبرد ، لثهها و استخوانها را محكم مىكند ، مو را مىروياند و درد را بر طرف مىكند و با وجود آن نياز به دارو نيست . و نيز فرمود : انجير شبيهترين اشيا به ميوههاى بهشتى است . برخى از تحقيقات به تأثير شگرف مصرف انجير به همراه زيتون براى بهره گيرى مطلوب از خواص اين دو ميوه اشاره دارد .
قدمت گياه :
موطن اصلى درخت انجير در دنياى قديم يعنى اروپا - آسيا در نواحى مديترانه مىباشد و به همين جهت آن را جزء ميوههاى مناطق نيمه گرم طبقهبندى مىكنند . درخت انجير بسيار قديمى است . در مصر از 2800 سال قبل از ميلاد مسيح كاشت درخت انجير موسوم بوده است . يهوديان قديم نيز درخت انجير را مىشناختهاند و از يك نوع انجير كه فيكوس سيكوروس مىباشد در تورات ذكر شده است و روايت است كه اشعياى نبى يكى از انبياى بنى اسرائيل خرقيا پادشاه آن زمان را در حدود 700 سال قبل از ميلاد با انجير مداوا كرده است . يونانيان قديم نوع اصلاحشده اين درخت را تحت نام انجير آتيك
( Attic )
مىشناختهاند و روميها اين درخت را با معتقدات مذهبى خود مخلوط كرده آن را نشانه سعادت و پيشرفت و ترقى روزافزون مىدانستهاند .
تركيبات شيميايى :
انجير ميوه مغذى و خوش طعمى است ، داراى مواد قندى ، مواد ازته ، چربى ، مواد معدنى ، آمينو اسيد ، آنزيمهاى مختلف و كاروتن مىباشد . در برگهاى آن مواد تلخى مانند فيكوسين و برگاپتين وجود دارد . شيره سفيدى كه با شكستن شاخههاى درخت انجير و يا از ميوه نارس آن خارج مىشود بسيار سمى است و اگر بر روى پوست زده شود سلولها را از بين برده و مىكشد . برگهاى انجير داراى كوسايداروتين مىباشد . در صد گرم انجير رسيده و تازه مواد زير موجود است : انرژى 80 كالرى مواد قندى 4 گرم ، پروتئين 1 / 5 گرم ، چربى 0 / 5 گرم ، كلسيم 20 گرم ، فسفر 55 ميلىگرم ، سديم 35 ميلى