1 - تاثير عسل طبيعى در درمان ديابت زيرا بيشترين قند موجود در عسل فروكتوز است كه اين به راحتى حتى در افراد ديابتى هضم و جذب مىشود كه در اين خصوص پروفسور ( واتيف ) استاد دانشگاه صوفيه پس از آزمايشاتى بر روى 36 كودك مبتلا به ديابت مىگويد : ( براى من به نحوى غير قابل ترديد ثابتشده كه عسل در مداواى بيمارى ديابت موثر مىباشد ) 2 - خاصيت انتى بيوتيك عسل بر همگان معلوم است فقط اين جمله سپس كه هر نوع موجود زندهاى عسل بيافتد مىميرد 3 - تاثير عسل بر التيام جراحات و سوختگيى ها 4 - عسل و پيشگيرى از پوسيدگى دندان ، زيرا مانع توليد اسيد لاكتيك شده كه باعث فرسايش دندانها مىشود 5 - خاصيت ضد سرطان عسل 6 - تاثير در درمان آنمى ( كم خونى ) ، زيرا عسل از نظر آهن غذايى است غنى كه با مصرف آن سنتز هموگلوبين و درنتيجه گلبولهاى قرمز خون افزايش مىيابد 7 - عسل و درمان بيماريهاى گوارشى از جمله زخم معده و هزران خواص ديگر .
5 - تحريم خبائث به حكم آيه 157 سوره اعراف
« وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ »
قرآن كريم خوردن بعضى از چيزها را منع كرده است كه مهمترين آنها عبارتند از گوشت مردار ، خون ، الكل و گوشت خوك
پيشنهادها : به عقيده اينجانب در مورد تغذيه بايستى حركت بزرگى صورت گيرد و اصول و چهارچوب آن با تحقيق در مبانى تغذيهى اسلامى و سنتى كه بطور كامل و جامع تعيين شده مشخص گردد زيرا ملاحظه كرديم نقشى كه قرآن و معصومين براى تغذيه قايل شدهاند به مراتب بيشتر از دانستههاى امروز ما در پزشكى است چرا كه در روايتى از حضرت على ( ع ) در بحار جلد 59 ص 267 آمده است كه فرمودهاند در قرآن آيهاى كه جامع تمام طب است :
( بخوريد و بياشاميد ولى اسراف نكنيد ) كه در اينجا در كلام معصوم ، جامع تمام طب دانستن اسراف نكردن در تغذيه را نبايستى سطحى نگيريم يا معده را بهعنوان خانه بيماريها معرفى كردن را توسط حضرت رسول نيز بايستى سطحى بنگريم .