نوشيدنىها مىتوان بهره برد و در قرآن كريم هم به آن اشاره شده است مىتوان در صنايع داروسازى ، غذايى . . . و تشويق مردم براى استفاده از آن سود جست .
كلمات كليدى :
زنجبيل ، ، گياه قرآنى مصارف پزشكى
مقدمه :
يكى از گياهان معطرى كه در قرآن كريم از آن نام برده شده است زنجبيل مىباشد .
زنجبيل اصالتا يك گياه چينى و هندى است و در اين كشورها در طول بيشتر از 4000 سال در پختوپز غذا مصرف شده است كه اين سابقه طولانى حاكى از طعم خوشايند آن دارد ، در حال حاضر بسيارى از كشورهاى جهان به ميزان فراوان زنجبيل توليد مىكنند كه هندوستان و مالزى و نيجريه در راس آنها قرار دارند .
زنجبيل با نام انگليسى
( Ginger )
يكى از گياهان دارويى است با نام علمى
( Zingiber officinale )
، قسمت مورد استفاده آن ساقه متورمشده زيرزمينى آن است كه ريزوم نام دارد .
در آيه 17 سوره مباركه انسان خداوند مىفرمايد
" وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا . "
كه در آن جامى بنوشانندشان كه آميخته با زنجبيل باشد ، به عبارتى پاداش كارهاى نيكويشان در دنيا ، به آنان شرابى مىنوشانند با طعم زنجبيل . بعضى از مفسرين گفتهاند در اعراب مرسوم بوده كه از زنجبيل جهت عطر و بوى خوش استفاده مىكردهاند و آن را در جام نوشيدنىها مىريختهاند . عرب جاهلى از شرابهايى كه آميخته با زنجبيل بود لذت مىبرد زيرا كه تندى مخصوصى به شراب مىداد و قرآن در اينجا از جامهايى سخن مىگويد كه شراب طهورش با زنجبيل آميخته ولى بديهى است ميان اين شراب و آن شراب تفاوت از زمين تا آسمان است و يا به تعبير ديگر تفاوت از دنيا تا آخرت است ، لذا