تغذيه را به ما گوشزد مىكند طورىكه رسول خدا در اين خصوص مىفرمايد : « المعدة بيت كل داء و الحمية راس كل دواء » ( معده خانه همه بيمارىها و امساك و كمخورى در رأس همه داروهاست ) معده موطن بيمارى است يعنى جايى كه بيمارى بوجود مىآيد و پرورش مىيابد و پيشرفت مىكند و امساك يعنى پرهيز از خوردن غذا يعنى سوزههايى كه بهترين دارو معرفى شده است همانطوريكه مىدانيم روزه در درجهى اول باعث روحيه تقوى و سلامت روان در درجه دوم باعث سلامت جسم مىشود . وقتى در آيات و روايات و احاديث محققانه مىنگريم . خداوند متعال غذاى اصلى و مفيد و لازم را براى انسان در قرآن در بيش از 300 آيه بيان كرده است . جالب توجه اينكه خداوند اولويتهاى غذايى را به ترتيب نياز ساختار وجودى انسان در قرآن در سورههاى مختلف بيان كرده طورى كه در سوره واقعه و عبس ، ابتدا خوردن آب ، ميوهها ، پروتينها و سپس قندها و بعد چربىها و در آخر ويتامين ها را بيان مىفرمايد البته طبق تعاريف غذا عبارتست از هرچه كه انسان از برخورد با آن متاثر مىشود لذا از ديدگاه قرآن و طب اسلامى تغذيه فقط به خوردنيها و آشاميدنيها ختم نمىشود بلكه هشت نوع غذا براى انسان معرفى شده است كه عبارتند از : 1 - خوراكى 2 - ديدارى 3 - پندارى 4 - شنوايى 5 - بويايى 6 - جذبى 7 - جنسى 8 - انسى و در هر تكتك آنها بايستى دقتهاى لازم را كرد چرا كه خداوند در سوره عبس آيه 24 مىفرمايد
« فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ »
( پس بنگرد انسان به طعامش ) كه در اينجا دقت در طعام ابعاد مختلفى دارد كه يكى از ابعاد آن اين است كه انسان در طعام خود بنگرد و تفكر كند كه اين طعام چه مراحلى را طى كرده و چگونه به دست او رسيده تا خدا را بر اين نعمت شكرگزار باشد و حس شكرگزارى خود را تقويت نمايد و بعد مهمتر آن اينست كه دقت كند طعام او از راه حلال به دست آمده است يا حرام و شبههناك ، و بعد ديگر آن اينست كه انسان دقت كند در غذايى كه مىخورد آيا از نظر كيفيت ، مطلوب است و ارزش غذايى دارد يا خير ، و از طيبات است كه مصداق آيه 51 سوره مومنون باشد كه خداوند تبارك و تعالى در آيه 51 سوره مومنون مىفرمايد :
« يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً . . . »
( اى پيامبران بخوريد از طيبات و بكنيد كارهاى شايسته . . . ) مراد از طيبات در آيه فوق