نساء . 9 - زيتون به حكم آيه 1 و 4 سوره تين 10 - انجير به حكم آيه 1 سوره تين 11 - سدر به حكم آيه 15 و 16 سوره سباء 12 - انار به حكم آيه 141 سوره انعام 13 - شير ، كدو ، خردل ، ريحان و . . . قرآن كريم خوردن بعضى از چيزها را يعنى خبائث را تحريم كرده كه مهمترين آنها عبارتند از گوشت مردار ، خون و گوشت خوك و الكل و گوشت حيوانات كه هنگام ذبح نام غير خدا بر آن برده شده باشد . به حكم آيات 66 و 115 سوره نحل و آيه 157 سوره اعراف و 219 سوره بقره . بطور كلى چند اصول طبى در خصوص تغذيه در قرآن آمده است كه عبارتند از : 1 - پرهيز از اسراف در طعام يعنى اعتدال در تغذيه و نقش آن در سلامتى به حكم آيه 31 سوره اعراف و احاديث و روايات ديگر . 2 - زمان خوردن غذا در شبانه و روز يعنى توصيه به خوردن غذا در اول روز و اول شب ( صبحانه و شام ) به حكم آيه 62 سوره مريم و احاديث .
3 - دقت در كيفيت غذاها يعنى نگرش در ابعاد مختلف طعام به حكم آيه 24 سوره عبس و احاديث و رواياتها . البته قرآن كريم غذا را فقط خوردنيها و آشاميدنيها نمىداند بلكه هشت نوع غذا براى انسان معرفى مىكند كه در هر تكتك آنها بايستى دقتهاى لازمه را كرد ، و آنها عبارتند : 1 - خوراكى 2 - ديدارى 3 - شنوايى 4 - بويايى 5 - پندارى 6 - جذبى 7 - جنسى 8 - انسى . لذا همانطوريكه خوردن خبايث و نوشيدن شراب سلامتى انسان را به خطر مىاندازد پندار منفى يا يك دوست ناباب و يا يك زن ناشايست نيز همان مقدار سلامتى انسان را به خطر مىاندازد .
واژههاى كليدى :
قرآن ، سنت ، تغذيه ، سلامت و طب
اصل مقاله ، مقدمه : بحث تغذيه مورد توجه بسيارى از مردم جهان مىباشد و متخصصين زيادى در جهان روى اين بحث كار مىكنند ولى هنوز يك الگوى مناسب براى تغذيه صحيح ارائه نشده است ، چرا كه هر الگويى از تغذيه با توجه به ديدگاه محدود هر متخصص به جغرافياى تن انسان تنظيم شده است لذا اين الگو راهگشاى عده قليلى از انسانها آن هم به طور موقت بوده است . زيرا كه هر فرد با توجه به خصوصيات ژنتيكى ، متابوليسمى ، مزاجى ، هورمونى ، اخلاقى و اخلاطى مخصوص به خودش بايستى غذا بخورد كه طراحى اين امر ممكن نيست مگر آنكه علم كافى نسبت به بدن هر فرد وجود داشته باشد يا بهتر از آن علم كافى به همه ابعاد وجودى و خلقت همه انسانها و تمام كائنات و مخلوقات وجود داشته باشد