تغذيه از نظر قرآن ، سنت و طب
احمد آبزن « 1 »
چكيده :
آن مقدار توجهى كه در طب اسلامى و طب اصيل ايرانى نسبت به تغذيه و غذا خوردن اصولى و درست به چشم مىخورد در هيچيك از مكاتب طبى دنيا به چشم نمىخورد .
حكيمان ايران زمين معتقد بودند : « اگر طبيب درمان بيمار خود را از اصلاح غذاى او آغاز نكند گوئى بر كشتن وى جرئت يافته است . »
وقتى در آيات و روايات و احاديث محققانه مىنگريم . خداوند متعال غذاى اصلى و مفيد و لازم را براى انسان در قرآن در بيش از 300 آيه بيان كرده است . جالب توجه اينكه خداوند اولويت هاى غذايى را به ترتيب نياز بدن انسان در قرآن در سورههاى مختلف بيانكرده طورى كه در سوره واقعه و عبس ، ابتدا خوردن آب ، ميوهها پروتئينها ، سپس قندها و بعد چربيها و در آخر ويتامينها را بيان مىفرمايد . چنانچه در سوره مومنون آيه 51 خوردن طيبات كه ، مقدمه انجام عمل صالح است ، را توصيه كرده يعنى خداوند تبارك و تعالى موفق شدن به انجام عمل صالح را كه ميوه درخت ايمان است در گرو خوردن طيبات كه نتيجه آن سالم بودن روح و جسم انسان است ، مىداند و مراد از طيبات طبق تفاسير آن چيزى است كه طبع از آن لذت گيرد و شرع آن را نيكو داند و طيبات شامل جميع مباحات است يعنى غذاى لطيف صالح الكيموس كثير الغذا يعنى غذاى زود هضم ، متعادل از نظر توليد اخلاط و با غذائيت زياد ( توليد خون زياد ) مىباشد كه قرآن طيبات را در آيات مختلف معرفى كرده كه بعضى از آنها عبارتند از : 1 - گوشت چهارپايان و ماهى طبق آيه 5 - سوره نحل 2 - گوشت طيور ( پرندگان ) طبق آيه 21 سوره واقعه . 3 - عسل طبق آيه 69 سوره نحل . 4 - خرما به حكم آيه 24 تا 26 سوره مريم . 5 - سبزيجات به حكم آيه 27 سوره سجده . 6 - انگور به حكم آيه 34 يس و چندين آيه ديگر . 7 - خيار به حكم آيه 61 سوره بقره و 16 آل عمران 8 - زنجبيل به حكم آيه 17 سوره
هامش
( 1 ) . كارشناس .Email : abzan - r @ yahoo . com