شير مادر از منظر طب :
شير مادر از لحاظ تغذيهاى براى شيرخوار ، كامل است و تمام مواد مغذى مورد نياز او را به مقدار مناسب تا ششماهگى فراهم مىنمايد . شير مادر بيشترين مقدار لاكتوز را نسبت به ساير شيرها دارد كه منبع مهم انرژى است .
شيرهاى حيوانى پروتئين بيشترى نسبت به شير مادر دارند . انسان كندتر از ساير حيوانات رشد مىكند و به پروتئين كمترى نياز دارد . اگر نوزاد بيش از مقدار مورد نيازش پروتئين دريافت كند دفع آن براى كليههاى نارس او مشكل خواهد بود . كيفيت پروتئين انواع شيرها مثل كميّت آن متفاوت است . قسمت اعظم پروتئين شير گاو كازئين است كه در معده شيرخوار دلمه سفت غير قابل هضمى ايجاد مىكند . اما كازئين شير مادر كمتر بوده و پروتئين عمده آن آلفا لاكتالبومين است و دلمه نرمترى ايجاد كرده و هضم آن آسانتر است . پروتئينهاى شير مادر از لحاظ توازن اسيدهاى آمينه بسيار مطلوب بوده و دقيقا مطابق نيازهاى رشدى شيرخوار مىباشند ، درحالىكه شيرهاى حيوانى برخى از اسيدهاى آمينه را به مقدار زياد و برخى ديگر را به مقدار ناكافى دارند .
ترى گليسريد مهمترين چربى شير مادر است . اسيدهاى چرب ضرورى در شير مادر بيش از شير گاو است . اين اسيدها بهويژه براى رشد مغز و سلامت عروق خونى اهميت دارند .
شير مادر حاوى آنزيم ليپاز براى كمك به جذب چربى است كه در ساير شيرها وجود ندارد .
مواد معدنى موجود در شير مادر براى تأمين نياز شيرخوار كافى است اما در شير گاو به مقدار زياد وجود دارد . شيرخوارانى كه از شير گاو تغذيه مىشوند به علت دريافت مقدار زيادى از نمكها نياز به آب اضافى دارند و كليههاى نارس نوزادان براى دفع نمكهاى اضافى دچار مشكل خواهد شد در صورتى كه مقدار آب موجود در شير مادر نيز كافى است و شير مادرخواران در 6 - 4 ماه اول نياز به آب اضافى حتى در آب و هواى گرم ندارند . با وجود كم بودن مقدار آهن شير مادر ، جذب آن بسيار خوب است و تا حدود 70 درصد ( يا حتى 90 درصد ) آن به مصرف بدن شيرخوار مىرسد . جذب كلسيم شير مادر به دليل وجود