هر موقع مناسب از شير بازدارند ، مىفرمايد : " اگر آن دو با رضايت و مشورت يكديگر بخواهند كودك را ( زودتر از دو سال يا بيست و يك ماه ) از شير باز گيرند گناهى بر آنها نيست "
« فَإِنْ أَرادا فِصالًا عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما » .
در واقع پدر و مادر بايد مصالح فرزند را در نظر بگيرند و با همفكرى و توافق و به تعبير قرآن تراضى و تشاور ، براى باز گرفتن كودك از شير برنامهاى تنظيم كنند ، و در اين كار از كشمكش و مشاجره و پرداختن به مصالح خود و پايمالكردن مصالح كودك بپرهيزند .
5 - گاه مىشود كه مادر از حق خود در مورد شير دادن و حضانت و نگاهدارى فرزند خوددارى مىكند و يا براستى مانعى براى او پيش مىآيد ، در اين صورت بايد چارهاى انديشيد و لذا در ادامهء آيه مىفرمايد : " اگر ( با عدم توانايى يا عدم موافقت مادر ) خواستيد دايه اى براى فرزندان خود بگيريد ، گناهى بر شما نيست ، هرگاه حق گذشتهء مادر را بهطور شايسته بپردازيد "
« وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ . . .
. . . إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ » .
اين احكام دقيق و حسابشده و هشدارهاى آميخته به آن به خوبى نشان مىدهد كه اسلام تا چه حد براى حقوق كودكان و همچنين مادران اهميت قائل است و رعايت حد اكثر عدالت را در اين زمينه سفارش مىكند .
شير مادر از منظر سنت :
- عن رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) : ليس للصّبىّ لبن خير من لبن امّه ( بحار الانوار ، ج 103 ، ص 323 ) .
براى فرزند شيرى بهتر از شير مادرش نيست .
- عن رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) : فإذا وضعت ، كان لها فى الأجر ما لا يدرى أحد ما هو لعظمه ، فإذا رضعت كان لها لكلّ مصّة كعدل عتق محرّر من ولد اسماعيل ( وسايل الشيعه ، ج 15 ، ص 175 ) .
هرگاه زن وضع حمل مىكند اجرى دارد كه عظمت آن را كسى نمىداند ، و وقتى به فرزند خود شير مىدهد به ازاى هرميك زدن ثواب آزاد كردن يك برده از فرزندان حضرت اسماعيل عليه السّلام به او داده مىشود .