2 - بهداشت بدن ، لباس ، خانه و اماكن عمومى : به حكم آيه 11 سوره انفال
« وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ »
( او از آسمان آب فرومىفرستد تا با آن شما را پاكيزه گرداند ) در طب اسلامى نقش حمام تنها بهعنوان محلى براى نظافت و بهداشت معرفى شده بلكه براى آن آثار درمانى قائل است كه در اين خصوص از حضرت رسول ( ص ) در كتاب من لا يحضره الفقيه جلد 1 ص 72 روايت شده است ( دواى بلغم حمام است ) توجه ويژه طب اسلامى به تاثير حمام در درمان بيماريها باعث شده بود كه از قديم گرمابههايى ساخته شود كه در آنها پزشكان مسلمان از هوا ، بخار ، آب سرد و گرم و مشت و مال و ماساژ ) استفادههاى پزشكى به عمل آورند كه رسالهاى بنام « رساله فى الحمام و منافعه و مضاره » را زكرياى رازى تاليف كرده است در حمامهاى قديم چهار قسمت تودرتو وجود داشت كه براساس چهار طبع و مزاج بنا شده بود كه قسمت اول آنها رختكن ( سرد و خشك ) و قسمت دوم آن محل نوره ، حجامت و حوض آب سرد بود ( سرد و تر ) ، قسمت سوم محل خزينه آب گرم و حوضچههايى براى غسل و شستشو و نظافت ( گرم و تر ) و قسمت چهارم براى عرق كردن و گرم شدن و برخى معالجات پزشكى بوده است ( گرم و خشك ) . مورخ معروف فرانسوى ( گوستاولوبون ) در خصوص حمامهاى قديم مسلمانان مىگويد : ( بين مشرق با حمام مغرب از نظر صحى و رفع خستگى فرق نمايانى موجود مىباشد . حمام مزبور محلى است كه مردم مىتوانند در آنجا همديگر را ملاقات كنند و باهم مشغول صحبت شوند و آن در طرز معاشرت اهل مشرق عالمى است پس مؤثر واقعا براى رفع خستگى و درآمدن از كسالت وسيله بهتر از اين حمام نيست و اى كاش در شهرهاى معظم اروپا چنين حمامى وجود داشت ) و يا در خصوص پاكيزگى و لباس در قرآن آيه 4 سوره مدثر مىفرمايد :
« وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ »
( و لباست را پاكيزه گردان ) كه باز به اهميت توجه اسلام به بهداشت را مىرساند و نيز در خصوص پاك نگهداشتن اماكن عمومى خداوند تبارك و تعالى در قرآن در آيه 125 سوره بقره مىفرمايد :
« طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ »
( خانهام را براى طوافكنندگان و اعتكافكنندگان و ركوعروندگان و سجودكنندگان پاكيزه گردانيد ) .