تأمين نمايد ) و جاى تاسف است كه امروز بعد از 14 قرن ، سطح بهداشت در كشورهاى اسلامى در اثر فراموش كردن تعاليم اسلامى چنان تنزل كرده كه سازمان جهانى بهداشت و ساير مراكز غربى بايد مرتب برابر ما دستورالعملهاى بهداشتى بفرستند و ما را به رعايت آنها ترغيب كنند . درحالىكه در هيچيك از مكاتب فكرى و طبى خواه قديمى و خواه جديد و غير آن به اندازه اسلام براى بهداشت و سلامت اهميت و راهكارهاى دقيق ارائه نشده است كه در اين خصوص مىتوان به برخى اصول و قواعد مورد تأكيد اسلام در زمينه سلامت مانند اصل كرامت انسان و ضرورت پاسدارى از آن در سايهى عدالت ، قاعده رفع اضطرار يا ضرورت و نفى عسر و حرج ، قاعدهى لا ضرار و لا ضرر و قواعد فقهى متعدد ديگرى اشاره نمود اصول سلامتى كه اسلام از طريق قرآن و ائمه معصومين ( ع ) آن را ارائه نموده است . تابع گذشت زمان نبوده و سير تكامل تدريجى نداشته بلكه از ابتدا به صورت كامل در اختيار بشر قرار گرفته و چهار بعد جسمى ، روانى ، اجتماعى و معنوى انسان را تأمين و تضمين مىكند . اسلام براى پيشگيرى اهميت خاصى قائل بوده و آن را در خدمت فطرت دانسته و در كليه موارد به فاجتنبوه پرداخته و جهت پيشگيرى از بيماريها و آسيبها دستورات شفاف و روشنى را بيان نموده به صورتىكه جهت پيشگيرى از آسيبهاى اجتماعى انسان را به پرهيز از چهار بيمارى اجتماعى از قبيل خوردن الكل ، قماربازى ، بت پرستى و قرعهكشى فراخوانده به حكم آيه 90 سوره مائده مىفرمايد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ »
( اى كسانى كه ايمان آوردهايد جز اين نيست كه شراب و قمار و بتها و تيرهاى قرعه پليد است و از كردار شيطان پس دورى كنيد از آن باشد كه شما رستگار شويد ) و نيز با بيان دعوت به استفاده از طيبات در خصوص هشت نوع تغذيه ( خوراكى ، ديدارى ، پندارى ، شنوايى ، بويايى ، جذبى ، جنسى ، انسى ) به حكم آيه 169 سوره بقره و نيز بردن نام خدا قبل از شروع غذا به حكم آيه 121 سوره انعام و رعايت اعتدال و تأكيد بر پرهيز از افراط و تفريط در همه مسائل جسمى ، روانى و اجتماعى به حكم آيه 31 سوره اعراف بر اهداف عاليه سلامتى تأكيد داشته و با