مقصود از كلمه « سما » در اين آيه « جو زمين » است . جو زمين آنقدر ضخامت و غلظت دارد كه همچون زرهى ، زمين را از شر مجموعهى مرگبار بيست ميليون سنگهاى آسمانى كه در روز با سرعتى حدود 50 كيلومتر در ثانيه به آن برخورد مىكنند ، در امان نگه مىدارد . همچنين جو زمين ، درجه حرارت سطح زمين را در حد لازم و شايسته زندگى نگاه مىدارد و نيز ذخيرههاى آب و بخار آب را از اقيانوسها به خشكىها انتقال مىدهد كه اگر چنين نبود ، همه قارهها به صورت كويرهاى خشك غير قابل زيست در مىآمدند « 1 » .
بخش عمدهاى از آنچه از زمين متصاعد مىگردد ، پس از انجام عمليات جوى دوباره به زمين بازمىگردد . بنابراين هرچه بخارهاى متصاعد شده از زمين ، آلودهتر باشند ، فضاى جو را آلوده خواهند كرد و سبب مىشوند تا نزولات جوى كمترى به سوى زمين فرود آيد . حجم جو زمين در مقايسه با حجم زمين ، بسيار ناچيز بوده و به صورت غشاء نازكى زمين را احاطه كرده است . گازهاى موجود در جو ، به دو گروه اصلى تقسيم مىشوند . نخست گازهاى ثابت كه مقدار آنها در حجم معين ثابت و بدون تغيير مىباشد .
دوم گازهايى كه مقدار آنها همواره متغير است .
تركيب اصلى گازهاى موجود در جو از دو عنصر مهم ازت و اكسيژن تشكيل شده است . ازت و اكسيژن تقريبا 99 % از جو زمين را تشكيل مىدهد و درصد حجمى ازت تقريبا چهار برابر مقدار درصد حجمى اكسيژن مىباشد « 2 » .
« آسمانها را بىستونى كه به حس مشاهده كنند خلق كرديم » « 3 »
هامش
( 1 ) . سيد رضا جماليان ، پنجاه راه ساده براى نجات كره زمين ، چاپ اول 1371 ، ص 67 .
( 2 ) . همان ، ص 34 .
( 3 ) . لقمان ( 31 ) ، آيه 10