حفره رحمى باقى مىماند . و در اواخر روز دهم ، رويان اوليه به طور كامل به داخل آندومتر فرورفته و محل نفوذ به صورت نقطهاى پوشيده از لخته فيبرينى يا
Closing Plug
ديده مىشود . و در روز يازدهم و دوازدهم ، لانهگزينى كامل شده و رويان اوليه به طور كامل در ضخامت آندومتر مدفون گشته و اپىتليوم آندومتر يعنى لايه مخاطى رحم ، نيز ترميم مىگردد . بهطورىكه در اين مقطع از تكامل تنها آثار وجود رويان اوليه برآمدگى مختصرى است كه در محل لانهگزينى داخل حفره رحمى برجسته شده است « 1 » .
آيا تفسير علق به « خون بسته » تفسير دقيقى است ؟
همانطور كه گذشت ، اغلب مفسران ، علقه را به « خون بسته » تفسير كردهاند ، اما تحقيقات جديد در علم جنينشناسى ثابت كرده كه در تخمكى كه تازه لقاح يافته ، سلول خونى وجود ندارد و اين تخمك در مرحله علقه ، يعنى در طول هفته دوم باردارى به ديواره رحم يا آندومتر ، آويزان مىشود و غشاهاى جنينى به تدريج تشكيل شده كه از آن بند ناف كشيده مىشود و تخمك لقاح يافته را به جسم مادر مرتبط مىسازد و عمل تغذيه از خون مادر آغاز مىشود . پس در واقع سيستم قلبى - عروقى جنين در سومين هفته ، تكامل خود را آغاز مىكند « 2 » .
در اين رابطه دكتر محمد على البار ، عقيده دارد كه علقه از هر طرف با خون بسته احاطه شده و حجم آن هنگام الصاق به جوار رحم از يك چهارم ميليمتر تجاوز نمىكند ، اينكه چرا مفسرين قديمى اصرار دارند كه علقه ، « خون بسته » است ، و حال آنكه تقريبا با چشم
هامش
( 1 ) . ر . ك : جنينشناسى پزشكى ، ص 55 - 57 و رويانشناسى پزشكى لانگمن ، ص 53 و من علم الطب القرآنى ص 51 و مع الطب فى القرآن ، ص 81 و نيز التمهيد ج 6 ، ص 83
( 2 ) . ر . ك : الاسس النفسيه للنمو ، ص 91 و القرآن و اعجازه العلمى ، ص 107 و نيز جنينشناسى پزشكى ، ص 87