آترواسكلروز دخيل باشد . اثبات اين فرضيات نياز به مطالعات متنوع و گستردهترى دارد . ( 10 )
تاثير عسل بر ميزان
FBS
در پژوهش انجام شده مصرف عسل طبيعى در مقايسه با گلوكز باعث كاهش
FBS
خون شد كه ميزان آن معنىدار نبود .
در پژوهش انجام شده توسط
Al - waili
مصرف عسل طبيعى به ميزان
1 . 2 gr / kg
به مدت 15 روز سبب كاهش
( P ‹ 0 / 07 ) FBS
شده بود . ( 9 )
در يك مطالعه ديگر تاثير مصرف عسل طبيعى در مقايسه با ساكارز و فروكتوز بر ميزان قند خون مورد بررسى قرار گرفته بود كه تاثير
75 gr
ساكارز و فروكتوز و عسل بر ميزان قند خون در دقيقه 0 ، 30 ، 60 ، 90 ، 120 ، 240 اندازهگيرى شد . نتيجه آنكه مصرف عسل باعث افزايش بسيار جزئى در ميزان قند خون در مقايسه با ساكارز شده بود . ( 11 )
تاثير عسل در كاهش ميزان قند خون مىتواند به علت توانايى تحريك ترشّح انسولين باشد يا اينكه مىتواند در عسل مواد شبيه انسولين موجود باشد كه با اثر بر رسپتورهاى گيرنده انسولين مىتواند باعث كاهش قند خون پلاسما شود . كه علت كاهش قند خون توسط انسولين را بايد در مكانيسمهاى تنظيم ترشّح انسولين جستجو كنيم . در عسل تركيبات ناشناختهاى وجود دارد كه مىتواند بر مراحل تنظيم ترشّح انسولين موثر باشد كه اين فرضيه نياز به مطالعه بيشتر پيرامون آناليز بيوشيميايى عسل و شناسايى عوامل ناشناخته موجود در آن دارد .
جذب كربوهيدارت
گلوكز با مكانيسم هم انتقالى با سديم جذب مىشود و بيشترين ميزان جذب را در