از عسل صناعى ( گلوكز ) استفاده كرده بودند ميزان
LDL
و
TG
افزايش يافت . ( 6 ) در مطالعهاى ديگر مصرف عسل طبيعى در مقايسه با گلوكز بر روى بيماران با هايپر كلسترميا و هايپرترى گليسيريدمى بررسى شد . در بيماران با هايپرترى گليسيريدمى مصرف گلوكز باعث افزايش ترىگليسريد و مصرف عسل طبيعى باعث كاهش ترىگليسريد شد . و در بيماران مبتلا به هايپر كلسترومى مصرف گلوكز باعث افزايش
LDL
و عسل طبيعى باعث كاهش
LDL
به ميزان 11 % و كلسترول به ميزان 8 % شده بود . ( 7 )
ويليام مورين در تحقيقى كه بر روى بيماران با هايپر كلسترومى انجام داد مصرف عسل ، گلوكز ، عسل صناعى ( مخلوطى از گلوكز و فروكتوز ) را بر ميزان لپيدهاى خون و
CRP
مورد ارزيابى قرار داد . با مصرف عسل طبيعى كلسترول توتال 8 % ،
LDL
كلسترول 11 % و سطح
CRP
57 % كاهش يافت . ( 8 )
تاثير عسل طبيعى به عنوان يك عامل آنتى اكسيدانت شناخته شده است كه مىتواند توجيهى براى كاهش ليپوپروتئينها توسط آن باشد . ( 9 )
اكسيداسيون ليپوپروتئينها از مراحل آغازين فرآيند آترواسكلروز « 1 » مىباشد كه نسل به عنوان ماده محتوى مواد آنتى اكسيدانت مىتواند از پروسه آترواسكلروز پيشگيرى نمايد .
بطور خلاصه در هنگام تشكيل پلاك آترواسكلروتيك نوع تعادل بين ورود و خروج ليپوپروتئينها و لوكوسيتها « 2 » ، تكثير و مرگ سلولى ، توليد ماتريكس خارج سلولى و كلسيفيه شدن و ايجاد عروق جديد وجود دارد و محركهاى مختلفى باعث آغاز اين فرآيند سلولى مىباشد كه عسل با تاثير در هركدام از اين مراحل مىتواند در پيشگيرى از
هامش
( 1 ) .Atherosclerosis .( 2 ) .Leukocyte .