امتناع از حق خود به واسطه آنكه در اين امتناع تضييع مال خود كرده بود لهذا اخذ فرمود عطا را از ابو بكر و به تحقيق اللَّه تعالى نهى كرده از تضييع مال و اكل اموال به باطل .
و بعد از اين مراتب ، از تو مىپرسيم كه چه فرق است ميان تو و ميان كسى كه همين سخنان تو را بعينه بگرداند حجت در امامت معاويه ؟ پس بگويد كه يافتم من امام حسن و امام حسين عليهما السّلام را و همچنين عبد اللَّه بن عباس و عبد اللَّه بن جعفر و غير ايشان از مهاجرين و انصار را كه بيعت كردند با معاوية بن ابى سفيان بعد از آنكه حضرت امام حسن عليه السّلام با او صلح كرد و گرفتند عطا از او و نماز گزاردند در عقب سر او نمازهاى واجبى را و انكار نكردند براو نه به دست و نه به زبان .
و حال آنكه تو امامت معاويه را باطل مىدانى . پس به درستى كه هر چه مىگوئى در ابطال سخن اين مرد كه چنين مىگويد همان بعينه دليل است بر بطلان اين سخنان تو كه اعتماد كردى بر آن بىتفاوتى و فرقى .
پس به درستى كه على بن عيسى نگفت سخنى بعد از اين كه قابل نقل باشد و فائده در ذكر آن تصور توان كرد .
الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 608
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٦٠٨