فصل 106 [ اماميه بعد از شهادت امام رضا ع سه فرقه شدند ]
گفته است شيخ - ادام اللَّه عزّه - پس طايفه اماميه مستمر شدند بر قول به اصول امامت در مدت حيات امام رضا عليه السّلام و چون آن حضرت وفات كرد خليفه كرد پسر خود ابو جعفر امام محمد تقى عليه السّلام را و آن حضرت عليه السّلام در وقت وفات امام رضا عليه السّلام ، هفت ساله بوده .
طايفه اماميه اختلاف كردند و متفرق شدند به سه فرقه : يك فرقه رفتند بر طريقه مستقيم امامت و اعتقاد كردند به امامت ابو جعفر امام محمد تقى عليه السّلام و نقل كردند نص را بر امامت او عليه السّلام و اين فرقه به حسب عدد بيش از فرقههاى ديگر بودند ؛ و فرقهاى ديگر بعد از اينكه قائل بودند به امامت امام رضا عليه السّلام رجوع كردند از آن قول و مرتد شدند و گرويدند به قول « واقفيه » ؛ و فرقهاى ديگر قائل شدند به امامت احمد بن موسى كاظم عليه السّلام .
و گمان كردند كه حضرت امام رضا عليه السّلام وصيت كرد به او و نص فرمود بر امامت او . و استدلال كردهاند اين دو فرقهء شاذه نادره بر مذهب خود به صغر سن امام محمد تقى عليه السّلام و گفتهاند كه جايز نيست امام طفل باشد و به سن بلوغ نرسيده باشد .
پس گفته مىشود به ايشان سواى جماعتى كه رجوع كردند بعد از اعتقاد به امامت امام رضا عليه السّلام به مذهب واقفيه ؛ زيرا ما باطل كرديم مذهب واقفيه را اينكه شما كه قائل شديد به امامت احمد بن موسى كاظم بعد از امام رضا عليه السّلام چه دليل داريد بر امامت امام رضا عليه السّلام .
پس به درستى كه به هر دليلى كه ايشان اثبات كنند امامت امام رضا عليه السّلام را ، ما به همان دليل اثبات مىكنيم براى ايشان امامت امام محمد تقى عليه السّلام را . و به هر چيزى كه اين طايفه طعن زنند در نقل نص بر امامت امام محمد تقى عليه السّلام . پس به درستى