فصل 107 [ وضعيت شيعيان بعد از شهادت امام محمد تقى ع ]
گفته است شيخ - ادام اللَّه عزّه - پس ثبات قدم ورزيدند طايفهء اماميه كه گرويده بودند به امامت محمد تقى عليه السّلام در قائل شدن به امامت ابو الحسن امام على النقى عليه السّلام بعد از امام محمد تقى عليه السّلام و نقل نمودن نص بر آن حضرت از امام محمد تقى عليه السّلام مگر فرقه قليلى كه بيرون رفتند از جماعت خود و قائل شدند به امامت موسى فرزند امام محمد تقى عليه السّلام كه برادر على النقى عليه السّلام بود .
پس بعد از اندك زمانى كه بر اين مذهب بودند باز رجوع نمودند به حق و اعتقاد كردند امامت على النقى عليه السّلام را و حكم كردند به بطلان امامت موسى فرزند امام محمد تقى عليه السّلام و داخل شدند در جماعت خود و حال بر اين منوال بود تا وفات كرد امام على النقى عليه السّلام بعد از آن متفرق شدند به چند فرقه .
پس فرقهاى كه بيشتر از همهء فرقهها بودند به حسب عدد ، گرويدند به امامت ابو محمد حسن بن على عسكرى عليه السّلام و نقل نمودند نص را بر آن حضرت عليه السّلام از پدرش عليه السّلام و ثابت كردند نص را و فرقهاى ديگر از اماميه قائل شدند كه امام بعد از امام على النقى ، محمد فرزند امام على النقى عليه السّلام كه برادر امام حسن عسكرى عليه السّلام است و گمان كردهاند كه امام على النقى عليه السّلام نص بر امامت محمد كرده است در زمان حياتش .
و به درستى كه اين محمد كه مذكور شد وفات نمود در زمان حيات امام على النقى . ليكن اين طايفه منكر وفات او شده و گمان كردهاند كه نمرده است بلكه زنده است و او امام منتظر است .
و فرقهاى ديگر كه ايشان نيز به در رفتند از اصل امامت ، قائل شدند كه امام بعد از اين محمد كه مذكور شد كه فرزند امام على النقى باشد برادر اوست كه جعفر بن على باشد و گمان كردند كه امام على النقى نص فرموده بر امامت او بعد از محمد كه مذكور شد و اعتقاد كردند بر اينكه جعفر قائم است بعد از پدرش عليه السّلام .