فصل 89 [ اثبات ايمان ابو طالب ]
شنيدم از شيخ - ادام اللَّه عزّه - كه مىگفت : از جملهء آن چيزها كه دلالت مىكند بر ايمان ابو طالب رحمه اللَّه آن است كه او اخلاص ورزيده در دوستى رسول صلّى اللَّه عليه و آله و نصرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله كرده به دل و دست و زبان خود . و امر كرده دو پسر خود را كه يكى على بن ابى طالب عليه السّلام و ديگرى جعفر عليه السّلام را به متابعت رسول صلّى اللَّه عليه و آله . « 1 » و از جملهء چيزها كه دلالت مىكند بر اين معنى ، قول رسول صلّى اللَّه عليه و آله است به ابو طالب در وقت وفات كه پيوند كند با تو خويشى چنان كه خويشى تو با من پيوند نمود و مهربانى كرد . و جزا داده شوى به خير و خوبى پس معلوم شد كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله دعا كرده است از براى ابو طالب و جايز نيست پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله كه دعا كند بعد از موت از براى كافر . و همچنين روا نيست آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله كه طلب كند از خداى تعالى خير و خوبى از براى كافر . پس معلوم شد از دعاى پيغمبر او را و طلب كردن خير از خداى تعالى براى او ايمان او رحمه اللَّه .
و همچنين از جملهء چيزهائى كه دلالت مىكند بر ايمان ابو طالب آن است كه امر كرده است پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله على بن ابى طالب عليه السّلام را از جملهء فرزندان ابو طالب به تغسيل و تكفين و دفن ابو طالب « 2 » و در آن وقت از فرزندان ابو طالب رحمه اللَّه آنكه حاضر بود سه كس بود على بن ابى طالب عليه السّلام و عقيل و طالب ؛ زيرا جعفر به بلاد حبشه رفته بود و از جملهء حاضران همين على بن ابى طالب در آن وقت ايمان آورده بود به خداى تعالى و رسول او صلّى اللَّه عليه و آله .
پس مىگوئيم امر كردن پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله امير المؤمنين عليه السّلام را به تغسيل و تكفين و دفن پدر ، خود دليل است بر ايمان ابو طالب ؛ زيرا اگر كافر مىبود جايز نبود
هامش
( 1 ) « الكامل ابن اثير » 2 / 58 .
( 2 ) « شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد » 14 / 76 .