است كه در واقع نقد مطالب بىاساس « كتاب فتيا » ى جاحظ است . شيخ پس از پاسخهاى عقلى و نقلى ، مىفرمايد : « . . . به تحقيق كافى است اين قسم اعتقادى از براى كفر و الحاد و بيرون رفتن از اسلام بالكليه نسبت به كسى كه صاحب اين اعتقاد باشد . » « 1 » در قسمت پايانى كتاب ، شيخ به معرفى فرقههاى مختلف شيعه پرداخته و بحثى نيز در باره « فدك » و بررسى صحت و سقم و توجيه حديث « نحن معاشر الأنبياء لا نورث » دارد .
همه اين بحث شيرين و خواندنى ذهن جوانان مدافع مبانى شيعه را به خوبى پرورش مىدهد و آنها را براى بحث و گفتگو با مذاهب ديگر ، آماده مىسازد .
استاد محمد رضا حكيمى مىفرمايد : « الفصول المختارة كتابى است پر مطلب و مفيد ، بويژه از اين نظر ، كه در آن ، مناظرههاى بسيارى آورده شده است . و ديدن اين مناظرهها ، قدرت استدلال و شيوهء « بحث مفيد » را به نگهبانان حقايق اعتقادى ، بخصوص طلاب جوان ، مىآموزد . . . » « 2 » آقا جمال خوانسارى نيز در مقدمه ترجمهاش مىفرمايد : « مشتمل بر بسى از فوائد و معانى دقيقه و مناظرات لطيفه است و الحقّ هر بابى از آن بوستانى است پرگل و ريحان و روضهاى است مزيّن به لاله نعمان و هر مجلسى از آن به زينت مملوّ از نكتههاى غريب تمام قدسى وطن و فكرهاى نازك جمله گل پيرهن . . . » عبد الرزاق محيى الدين كه از محققان اهل سنّت و در باره آثار سيد مرتضى تحقيق كرده است و مىگويد :
« اهميت كتاب ، بيشتر به آن است كه تلاش شيعه را در زمينهء جدل ، كلام و فقه - از صدر اسلام تا روزگار مؤلف - و نيز جلسات بحث شيعه را با مخالفان خود ترسيم مىكند . بحثهايى نيز در بارهء پيدايش فرقههاى شيعه
هامش
( 1 ) . همان مأخذ ص 441 .
( 2 ) . « مير حامد حسين » تأليف استاد حكيمى ، ص 50 .