[ سخن أبى بن كعب در باره اهل عقده ]
و دليل بر اين ، اين است كه روايت كردهاند اهل سنت از ابىّ بن كعب « 1 » كه مىگفت در مسجد رسول صلّى اللَّه عليه و آله بعد از اينكه خلافت به ابو بكر رسيد به آوازى كه شنيدند آن را اهل مسجد كه آگاه باشيد اهل عقده هلاك شدند .
و اللَّه تأسف نمىخورم برايشان بلكه تأسف مىخورم بر جمعى كه گمراه مىشوند به متابعت ايشان .
كسى گفت به او اى مصاحب رسول اللَّه كيستند اين اهل عقده و چه چيز است عقيدهء ايشان ؟ گفت : قومى عقده كردند ميان خود كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله فوت شود ميراث ندهند به احدى از اهل بيت او و ولىّ نكنند هيچ كس از ايشان را مقام آن حضرت .
و قسم به خدا ! اگر من زنده باشم تا روز جمعه هر آينه بيان خواهم كرد براى مردم امر ايشان را ( يعنى كذب و گمراهى آن قوم را ) .
راوى گويد كه او زنده نماند تا جمعه . « 2 »
هامش
( 1 ) أبىّ بن كعب بن قيس جزو اولين كسانى بود كه ايمان آورد و پيامبر اسلام او را كاتب وحى قرار داد و قرائت او را « قرائت اهل بيت » ناميدهاند . جزو كسانى بود كه با ابو بكر بيعت نكرد و با او مخالفت نمود . در كتابهاى رجالى شيعه توثيق شده است . بنا بر قول مشهور در دوران حكومت عمر ، رحلت نمود . ر . ك : « الاستيعاب » 1 / 65 - 67 ، « تنقيح المقال » 1 / 44 .
( 2 ) از اين حكايت به دست مىآيد كه ابىّ بن كعب يا در حكومت ابو بكر و يا در اوائل حكومت عمر ، رحلت كرده است و بعضى وفات او را سال 32 هجرى قمرى نوشتهاند . ر . ك : « تحفة الاحباب » ص 21 .