« مىتوان گفت نان غذاى اصلى فرانسويان است كه به مقدار زياد از آن مصرف مىكنند » .
تمام كارهايى كه راجع به نان در كشور فرانسه انجام مىگيرد ، هم طرز آرد كردن ، هم سفيد كردن آرد با مواد شيميايى ، هم الك كردن و سبوس را كاملا جدا كردن ، هم به جاى اينكه آرد را يكى دو ماه نگه دارند با افزودن مواد شيميايى ، در اندك مدتى آن را به مصرف رساندن ، هم به جاى چندين ساعت مجاورت خمير با خميرمايه ، در مدت كوتاه آن را با لوور مجاور كردن ، همه و همه مضرند . در اين صورت ، دولت فرانسه چه تكليفى دارد ؟ بازرسان و مأموران رسمى بهداشت چه وظيفهاى دارند ؟ آيا جز سركشى و رسيدگى به امور مربوط و جلوگيرى از خلافكارىهاى بهداشتى وظيفه ديگرى هم دارند ؟ البته خير . آيا اينها به وظايف خود عمل نمىكنند و به بازرگانان فروشندهء آرد و آسيابان و نانوا و غيره مراتب را ابلاغ نمىكنند و در مقام اصلاح نان برنمىآيند ؟ مسلّما ، به وظايف خود عمل مىكنند ؛ ولى آيا عملا از اقدامات خود نتيجه هم گرفتهاند ؟ البته خير و مسلما شما چنين امرى را باور نخواهيد كرد زيرا به زور تبليغات ، كشورهاى اروپايى را طور ديگرى به ما معرفى كردهاند ولى باور بفرماييد كه قضيه همينطور است و پس از مدتى جاروجنجال كه اصلا بازرگانان طماع و نانواهاى سودپرست به منظور نفع شخصى خود ، زير بار اصلاح نان نمىرفتند و متخصصان بهداشت هم ناظر و شاهد جريان امر بوده و ضرر اين نانها را براى مردم مىديدند و از هرگونه اقدامات خود كه براى خيرخواهى و خدمت به جامعه انجام مىشد ، نتيجه نمىگرفتند و خون دل مىخوردند ، سرانجام پروفسور مارشوى و پروفسور بروئر ، شوراى عالى بهداشت عمومى و مقامات رسمى دولتى را با نظريههاى علمى و بيانات مؤثر خود تحت تأثير قرار داده و به آنها فشار آوردند كه به هر ترتيب شده ، بهطور جدى ، در مقام اصلاح وضع نان برآيند و مدتى مديد موضوع نان شيميايى مطرح بود تا
مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 229
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٢٢٩