بالاخره دولت قوانين سختى در اين باب وضع و شوراى عالى بهداشت عمومى فرانسه ، در جلسهء 4 ژوئيه 1927 ، سفيد كردن آرد را رسما قدغن كرد . مطلب بسيار تعجبآور اينجا است كه اين موضوع را در مفردات پزشكى « 1 » كه يك كتاب رسمى كلاسيك است و تأليف پلانشون « 2 » دانشمند فرانسوى است درج كرده و ملاحظه شئون ملى و اجتماعى كشور خود را نكردهاند و ما ابتدا ترجمه و بعد عين مطالب مزبور را از آن كتاب اقتباس كرده و نقل مىكنيم :
بعد از جنجال و هياهويى كه توأم با شور و احساسات بود ، بعضى از ارباب منافع كه با كمال بىشرمى و وقاحت از منافع خود دفاع مىكردند ، درصدد برآمدند مصالح مربوط به بهداشت عمومى را زير پا بگذارند . عدهاى از متخصصان بهداشت ، از جمله پرفسور مارشوى « 3 » و پروفسور بروئر « 4 » از نظر خيرخواهى و نوعپرورى تصميم گرفتند توجه اولياى امور را به اين مسئله جلب كنند . اين دانشمندان ، بهتدريج نظريههاى قابل اعتمادى به كميتهء ملى مطالعات اجتماعى و سياسى و شوراى عالى بهداشت عمومى و مخصوصا آكادمى طب عرضه داشته و بالاخره تهيه خمير با وسايل شيميايى را محكوم كردند ، بدين ترتيب ، موضوع نان شيميايى تا مدتى مطرح بود .
ولى مسلّما آن تاجر يا پيشهورى كه از روى حرص و آز و با كمال بىشرمى و وقاحت براى پر كردن جيب خود ، مصالح عامه را زير پا مىگذارد و هرگز نداى وجدان را محرك خود در امور قرار نمىدهد ، آنهم دربارهء نان كه سلامتى عموم بسته به رعايت موازين بهداشتى در تهيه و طبخ آن است ، محال است قانون شوراى عالى بهداشت بتواند از خلافكارىهاى او جلوگيرى كند و مطمئن باشيد اگر فشارهاى پروفسور مارشوى و بروئر نبود و آنها چندين مرجع
هامش
( 1 ) .Matiere Medicale( 2 ) .Planchon( 3 ) .Marchouy( 4 ) .Bruere