ذهبى : منسوب به ذهب ، زرّين
ر راسخ : استوار و پابرجاى
رباط : كاروانسرا ، مهمانسرا
ربوب : جمع ربّ
ربيع : بهار
ربيعى : منسوب به ربيع ، بهارى
رجم : سنگسار
رجوليّت : مردى ، مردانگى
ردائت : تباهى و فساد
رقاب : جمع رقبه به معنى گردن ؛ مالك
رقاب : صاحب گردنها ، كنايه از مولا و بزرگ و فرمانروا
رقّه : شهرى در كنار رود فرات كه اكنون خراب و ويران است .
ركض : تاختن و دوانيدن ستور و برانگيختن اسب
رواصير : آنچه از ترهبار و سبزى كه در آب طبخ دهند و روغن و ترشىها و ادويهء حاره بر آن اضافه كنند .
روايح : جمع رايحه ، بوهاى خوش يا ناخوش
رويّت : معرفتى كه بعد از فكر و تدبر زياد حاصل مىشود .
ز زبد : كفى كه بالاى آب و جز آن قرار مىگيرد .
زبد : كفك شير
زبون : خوار و ناچيز ، ضايع و بد
زفت : نوعى از قير باشد و آن چيزى است سياه و چسبنده كه از درخت صنوبر حاصل شود .
زلو : زالو ، علق ، ديوچه
زنج : گروهى از سياهان را نامند .
زنيّت : زن بودن
زهمه : بوى گوشت چرب كه بوى آن برگشته و متعفن شده باشد .
زهومت : بوى بد چون بوى گوشت درندگان يا ماهىهاى دريائى مانده
زيبق : معرب جيوه كه به معنى سيماب
است .
س ساليان : نام موضعى است در شروان در كنار آب ارس
سايسان : جمع سايس ، سياستمدار
سباط : نام ماهى است كه به رومى سباط گويند و سباط پيش از آذر است .
سباع : درندگان
سحنه : هيئت و رنگ
سخافت : شلى ، لاغرى
حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — صفحة 293
مساهمون: محمد كاظم گيلانى
ص٢٩٣