تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
عين الثور : ستاره‌اى است كه آن را دبران نيز گويند . غ غائر : مقابل ظاهر ، فروشونده و در نشيب فرورونده غامض : دشوار و سخت ، كلام دور از فهم غانه : شهرى در كنار فرات غباريّه : مؤنث غبارى ، منسوب به غبار ، گردآلود غثيان : شوريدن دل ، تهوع غدير : هر آب بارانى كه در گودالى جمع شده باشد خواه بزرگ خواه كوچك غرس : كاشتن درخت غرق : فرورفتن غسل : شستن غليان : جوشيدن غيف : گروه مرغان ف فاخته : مرغى است خاكسترىرنگ مطوّق به طوق سياه فارغ البال : آسوده‌خاطر فتايل : جمع فتيله ، به فارسى شافه نامند ، جهت تليين طبع و جذب مواد از اعالى بدن مستعمل است . فتور : انكسار ، ضعف و سستى فجأه : ناگاه كسى را گرفتن فخّار : سفال فراريج : جمع فروج كه بچه دجاج باشد . فرّاش : آنچه فرش و بساط را گسترد . فربه : چاق ، سمين فرنگان : فرنگ ، فرنگستان فشارش : فشار دادن فضولات : جمع فضول ، مواد زائد فضّى : منسوب به فضه ، سيمين و نقره‌اى فطام : زمان بازگرفتن كودك از شير فطير : نان بىخمير مايه ؛ نوعى نان شير مال كه روى آن زردچوبه زنند . فم معده : دهانهء معده فواره : چشمهء آب ، بعضى گويند صيغهء مبالغه از فور به معنى جوشيدن است . فواكه : جمع فاكهه ، اجناس ميوه‌ها فى الحال : فورا ، بيدرنگ ق قابله : ماما ، دايه قاصد : پيك قاقم : حيوان كوچكى است نظير سمور كه پوستش به غايت سفيد و ملايم است و از آن پوستين مىسازند . قالع : بركننده ، بركشنده قبج : كبك