تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — صفحة 292

مساهمون:

ص٢٩٢
حسب الواقع : مطابق واقع حصات : سنگ‌ريزه حضر : حضور ، مقابل سفر حضيض : پستى حقنه : تنقيه ، اماله ،
Enema
حقيق : سزاوار ، واجب حكّه : خارش حلب : شهر بزرگى است از شام حلبه : شنبليله حلوّ : شيرين حلويّات : شيرينىها حمّيات : جمع حمّى ، تبها حميه : پرهيز بيمار از آنچه براى وى زيان دارد . حيّات : جمع حيّه ، مارها خ خائيدن : جويدن خاقان : لقب پادشاه تركان و پادشاه چين خدر : سست گرديدن عضو و به خواب رفتن آن ،
Numbness
خرگاه : سراپردهء بزرگ خريف : پائيز خصىّ : خايه كشيده شده خصيتين : بيضتين ، دو خايه خضخضه : جنبانيدن آب خلل و فرج : منافذ و سوراخهاى ريز خليّات : جمع خليه ، سركه‌با ، آش سركه خواقين : جمع خاقان خواهش : رغبت و ميل ، اشتها د دأب : عادت ، روش دابّه : جنبنده ، هر حيوان كه بر زمين راه رود و غالب اطلاق آن بر چهارپايان شود كه به آن سوار شوند يا باركشند . دار المرز : لقب شهر رشت داعى : اقتضاكننده ، سبب دثار : آنچه خفته بر خود پيچد . درويدن : درو كردن دسومت : چربى دشنه : كارد بزرگ ، خنجر دفعتا : ناگهانى دقيق : نكتهء باريك و لطيف دلك : مالش ، ماليدن دلمه : پنير تر ، پنير غير چكيده را گويند . دماميل : جمع دمّل دوابّ : جمع دابّه ، جانورانى كه بر روى زمين سير كنند . ذ ذبول : لاغرى ، لاغر شدن ذكاء : تيزى خاطر ، زيرك شدن ذكور : جمع ذكر ، مردان