تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — صفحة 287

مساهمون:

ص٢٨٧
اشبه : شبيه‌تر اشراق : درخشيدن اشمل : شامل‌تر ، فراگيرنده‌تر اضراس : جمع ضرس ، دندانها اضمحلال : نيست و نابود شدن اضواء : جمع ضوء به معنى نور و روشنائى اطراف : جمع طرف ، كناره‌ها و گوشه‌ها ؛ مجازا به برگهاى گياه گفته مىشود ؛ در اصطلاح اطبا منظور دست و پا است . اطعمه : جمع طعام اطفاء : فرونشاندن اطول : درازتر و طولانىتر اعاظم : جمع اعظم ، بزرگتران اعالى : جمع اعلى ، ضد اسافل ، جاهاى بلند اعتساف : بيراهه رفتن اعياء : ماندگى اغتسال : شستن و غسل كردن افاويه : داروهاى معطر خوش‌بو افساد : فساد و تباه كردن افشره : شيرهء هر چيز كه افشرده باشند و به عربى عصاره گويند . افلاك : جمع فلك ، آسمانها و فلكها ، در نزد ارباب علم هيئت عبارت است از كره‌اى كه به ذاته به صورت استداره متحرك باشد و گاه فلك را بر منطقهء چنين كره‌اى به مجاز اطلاق كنند . افواه : جمع فوه ، دهانها اقاصى : جمع اقصى ، آخر و منتهى اليه اقاليم : جمع اقليم اقتصار كردن : اكتفا كردن ، بسند كردن اقليم : ربع مسكون زمين را از شمال تا خط استواء بر هفت قسمت كرده و هر قسمتى را اقليم ناميده‌اند . اكارع : جمع كراع ، پاچه‌هاى گاو و گوسفند اكاسره : جمع كسرى كه لقب انوشيروان است ليكن اكاسره اولاد او را گويند . اكناف : جمع كنف به معنى پيرامون البان : جمع لبن ، شير التذاذ : لذت و مزه يافتن الذّ : لذيذتر و خوشمزه‌تر الصاق : به چيزى چسبيدن و چسبانيدن الواط : داراى اعمال زشت اليق : لايق‌تر اماته : ميرانيدن امالت ، اماله : ميل دادن و برگردانيدن امتصاص : مكيدن امخاخ : جمع مخ امردان : جمع امرد ، پسر بدكار ، مفعول امكنه : جمع مكان املس : هموار ، مقابل خشن اناث : جمع انثى ، زنان انارت : روشن كردن و روشن شدن انارين : انار شيرين و انار ترش