مقدار ثلث ظرف خالى باشد و بعد از چهار سال به كار برند و مقدار مصرف كامل آن به مقدار يك درهم با آب گرم و اگر بدستورى كه در صدر ذكر يافت كه هرچند روز يك مرتبه در آفتاب گذارند تا گرم شود و با مسواط قدرى به هم زنند و بكوبند پس در ظرف مذكور به شرايط مسطور نگاه دارند بهتر است . [ نسخه فوق اجماع قول اطباى سلف در اين باب بوده كه تلخيص از قريب به پنجاه كتاب مىباشد . ]
ترياق كبير :
پوست زرد اترج مقشر ، ورق اترج ، از هريك ده مثقال ؛ حب الغار ، جنطيانا ، سنبل هندى ، سكر بنطافلن ، از هريك هفت مثقال ؛ ذرنب ، درونج عقربى ، اطريلال ، بهمن سرخ ، بهمن سفيد ، از هريك سه مثقال ؛ زمرد صلايه كرده ، كهرباى شمعى ، از هريك دو مثقال ؛ عود هندى ، هفت مثقال ، عود را در بيست و شش مثقال گلاب بخيسانند بعد از آنكه سيزده قيراط فادزهر جيّد در آن گلاب سائيده باشند و واگذارند منقوع را هفت روز پس مرواريد ناسفته چهار مثقال در شيشه پر از آب اترج كنند و سر آن را محكم بگيرند و در حمام نهند تا آنكه مرواريد حل گردد پس آن محلول را در گلاب و فادزهر داخل كنند و سه وزن ادويه ، عسل مصفى را بقوام آورده محلول را كمكم در آن ريزند و برهم زنند و آتش ملايم به حدى كه به جوش نيايد ، آن را [ حرارت ] دهند و تا تمام گلاب به آن تسقيه كرده شود و گلاب را با عسل به خود كشد و بعد از آن ادويه مسحوقه را به آن معجون سازند و در ظرف چينى نگاه دارند و بعد از شش ماه استعمال نمايند . مقدار مصرف آن تا سى سالگى به قدر يك بندقه و پس از آن تا شصت سالگى به قدر يك مثقال مىباشد .
جوارش خبث الحديد :
به نسخه شيخ الرئيس : پوست هليله كابلى ، پوست بليله ، آمله منقى ، بيخ سوسن ، زنجبيل ، عود قمارى خام ، جوزبو ، اسك ، اضلى غنچه گل سرخ منزوع الاقماع ، سنبل الطيب ، اذخر مكى ، مصطكى رومى ، از هريك ده درم ؛ مشك تبتّى ؛ يك درم ، براده خبث الحديد منقوع در شراب ريحانى هفت روز پس از هفت روز بگيرند آن را و سحق كنند سحق نيكو و در تابهء آهنى بريان كنند و مخلوط سازند و با ادويه باقى كه كوفته و بيخته و به روغن بادام شيرين چرب كرده باشند و مجموع را