بعد از آن شهري است در أول ملك يمن كه آن را « نجران » مىخوانند ودر جاهليت كعبه ساخته بودند كه حج ايشان بوده وآن كعبه را ذو الخليصه مىخواندند وخليصه نام بتي است ولشكر اسلام آن را خراب كردند وخرابى نجران در عرب مثل باشد . اما در صنعاى يمن قصرى است بغايت محكم كه آن قصر را قصر غمدان مىخوانند ومىگويند كه أول عمارتى كه بعد از طوفان نوح كردهاند قصر غمدان بود وملوك يمن آن قصر را معتبر دانند .
بعد از آن در شهر عاد منارهاى كردهاند از مس وصورت مردمى هم از مس بر سر آن ساختهاند ودر چهار ماه حرام كه آن رجب است وذو القعدة وذو الحجة ومحرم آب بسيار از آن بالا فرود مىآمد ، چنانكه مىآشاميدند وبه چهارپايان مىدادند ودر حوض وبركه مىكردند وچون ماه به آخر مىرسيد باز مىايستاد واين معنى در عرب شهرتى دارد وچيزى خدائى است كه كسى به كنه آن نمىرسد .
اما بعد ، در آخر ملك يمن عدن است وخليجى از دريا كشيده است تا به كنار شهري كه قلزم مىخوانند وآن خليج را لسان البحر مىخوانند واز آنجا كه آن دريا كشيده است به مسافت ، چهل فرسنگ بيش نيست ومىرود تا قريب دويست فرسنگ وچون از عدن ولسان البحر وجبل معاد بگذشتند ملك حبشه وبربره است . قريب پانصد وپنجاه فرسنگ طول اين دو ملك است وسيصد فرسنگ عرض تا سر حد ملك مصر ورود نيل وچند آب ديگر در ميان آن دو ولايت مىگذرد وهمه قوم اين دو ولايت سياه باشند ومسلمان وخدا ترس .
وجنوبي شهرهاى حبشه وبربره ملك زنج است وشهري بزرگ نزديك خط استواست كه در ميان درياى يمن ومرج البحرين افتاده است
و
هفت كشور يا صور الأقاليم — صفحة 38
مساهمون: ستوده
ص٣٨